Art. 3. Dodatkowe kryteria akredytacyjne

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, dodatkowe kryteria akredytacyjne, które powinna spełniać agencja płatnicza, inne niż określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia nr 885/2006, mając na względzie zapewnienie prawidłowego wydatkowania środków pochodzących z EFRG i EFRROW.

Komentarz do Art. 3.

Przepis określa kompetencję ministra właściwego do spraw finansów publicznych do ustanowienia dodatkowych kryteriów akredytacyjnych dla agencji płatniczej. Kryteria te mogą zostać określone w drodze rozporządzenia, a więc w akcie wykonawczym wydanym przez wskazanego ministra. Użycie słowa „może” oznacza, że przepis przyznaje ministrowi uprawnienie do podjęcia takiego działania, ale sam nie nakazuje wydania rozporządzenia.

Dodatkowe kryteria mają dotyczyć agencji płatniczej, czyli podmiotu, który musi spełniać wymagania związane z uzyskaniem lub utrzymaniem akredytacji. Ich szczególny charakter polega na tym, że powinny być inne niż kryteria określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia nr 885/2006. Przepis nie zmienia tych kryteriów ani nie wskazuje ich treści. Pozwala natomiast na uzupełnienie wymagań dotyczących agencji płatniczej o kolejne warunki.

Celem wprowadzenia takich kryteriów ma być zapewnienie prawidłowego wydatkowania środków pochodzących z EFRG i EFRROW. Oznacza to, że minister, określając dodatkowe wymagania, powinien uwzględniać prawidłowość wydatkowania środków z tych funduszy. Znaczenie praktyczne przepisu polega więc na stworzeniu podstawy do dostosowania wymagań akredytacyjnych do potrzeby ochrony i właściwego wykorzystania środków objętych regulacją. Zakres działania ministra wyznaczają jednocześnie forma rozporządzenia, przedmiot kryteriów oraz cel wskazany w przepisie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 221.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.Art. 4.