Art. 3. Warunki działalności handlowej i usługowej

Działalność handlową i usługową można realizować w ramach:

1) wyodrębnionej części inwestycji mieszkaniowej oraz inwestycji towarzyszącej,

2) samodzielnego obiektu budowlanego o powierzchni sprzedaży nie większej niż 2000 m

pod warunkiem, że powierzchnia użytkowa przeznaczona na działalność handlową lub usługową nie będzie mniejsza niż 5 % i nie przekroczy 20 % powierzchni użytkowej mieszkań.

Komentarz do Art. 3.

Przepis określa, w jakich formach można prowadzić działalność handlową i usługową w związku z inwestycją mieszkaniową oraz inwestycją towarzyszącą. Dopuszcza dwa rozwiązania:

działalność może być prowadzona w wyodrębnionej części inwestycji mieszkaniowej oraz inwestycji towarzyszącej,
może być również realizowana w samodzielnym obiekcie budowlanym, którego powierzchnia sprzedaży nie jest większa niż 2000 m.

W obu przypadkach obowiązuje dodatkowy warunek dotyczący proporcji powierzchni. Powierzchnia użytkowa przeznaczona na działalność handlową lub usługową musi wynosić co najmniej 5% powierzchni użytkowej mieszkań, a jednocześnie nie może przekroczyć 20% tej powierzchni. Oznacza to, że przepis wyznacza zarówno minimalny, jak i maksymalny udział funkcji handlowej lub usługowej w stosunku do funkcji mieszkaniowej.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na wskazaniu dopuszczalnego sposobu organizacji takich funkcji oraz ograniczeniu ich rozmiaru. Działalność może być zatem częścią większej inwestycji albo mieścić się w odrębnym obiekcie, lecz musi zachować określone proporcje względem powierzchni użytkowej mieszkań. Sama możliwość prowadzenia działalności nie oznacza pełnej dowolności w kształtowaniu jej powierzchni, ponieważ przepis wiąże ją z przedziałem od 5% do 20%.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 1496.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

inwestycje

Art. 2.Art. 4.