Art. 22. Przepisy uzupełniające dotyczące ubezpieczeń obowiązkowych

1. Do umów ubezpieczenia obowiązkowego, w sprawach nieuregulowanych w ustawie, stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego.

2. W odniesieniu do umów ubezpieczeń obowiązkowych, o których mowa w art. 4 pkt 4, szczegółowy zakres ubezpieczenia, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną określają odrębne przepisy.

3. Zasady kontroli spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w art. 4 pkt 4, oraz konsekwencje jego niespełnienia określają odrębne ustawy lub umowy międzynarodowe wprowadzające obowiązek ubezpieczenia.

Komentarz do Art. 22.

Przepis określa, jakie regulacje stosuje się do umów ubezpieczenia obowiązkowego oraz które kwestie pozostawiono przepisom szczególnym. Jego znaczenie polega na wyznaczeniu relacji między ustawą o ubezpieczeniach obowiązkowych a Kodeksem cywilnym i odrębnymi regulacjami dotyczącymi ubezpieczeń, o których mowa w art. 4 pkt 4.

Zgodnie z ust. 1, w sprawach nieuregulowanych w ustawie do umów ubezpieczenia obowiązkowego stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego. Oznacza to, że Kodeks cywilny pełni funkcję uzupełniającą wobec regulacji zawartych w tej ustawie. Zastosowanie tych przepisów jest przewidziane tylko w zakresie, którego ustawa nie reguluje.

Ust. 2 dotyczy umów ubezpieczeń obowiązkowych wskazanych w art. 4 pkt 4. W ich przypadku trzy istotne elementy określają odrębne przepisy: szczegółowy zakres ubezpieczenia, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną. Sam przepis nie ustala tych elementów, lecz wskazuje, że należy ich poszukiwać poza nim, w regulacjach odnoszących się do danego rodzaju ubezpieczenia.

Ust. 3 odnosi się do kontroli spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w art. 4 pkt 4, oraz do konsekwencji jego niespełnienia. Zarówno zasady kontroli, jak i skutki braku realizacji obowiązku określają odrębne ustawy lub umowy międzynarodowe wprowadzające obowiązek ubezpieczenia. W praktyce przepis rozdziela więc ogólne uzupełnienie regulacji przez Kodeks cywilny od szczegółowych zasad dotyczących określonej grupy ubezpieczeń obowiązkowych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2003 r. poz. 1152.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 21.Art. 22a.