Art. 9. Darowanie kar i umorzenie postępowań

1. W sprawach o wykroczenia, w tym skarbowe, popełnione przed dniem 17 lipca 1986 r. orzeczone prawomocnie: kary aresztu, ograniczenia wolności i zastępcze kary aresztu daruje się.

2. W sprawach, o których mowa w ust. 1, nie zakończonych prawomocnym orzeczeniom, postępowanie umarza się, jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że należałoby orzec za nie tylko karę, która uległaby darowaniu.

Komentarz do Art. 9.

Przepis określa szczególne skutki wobec sprawców wykroczeń popełnionych przed datą graniczną wskazaną w ust. 1, obejmując także wykroczenia skarbowe. Rozróżnia przy tym dwie sytuacje zależne od tego, czy rozstrzygnięcie w sprawie stało się prawomocne.

W pierwszej sytuacji, gdy kary zostały już prawomocnie orzeczone, darowanie obejmuje trzy kategorie kar: karę aresztu, karę ograniczenia wolności oraz zastępczą karę aresztu. Warunkiem jest, aby chodziło o wykroczenie popełnione przed określoną datą oraz aby kara była orzeczona prawomocnie. Przepis nie uzależnia darowania od dodatkowych cech sprawcy ani od rodzaju wykroczenia, poza wskazaniem, że może ono mieć również charakter skarbowy.

Druga sytuacja dotyczy spraw, które nie zostały jeszcze zakończone prawomocnym orzeczeniem. W takim przypadku postępowanie umarza się, jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że za dane wykroczenie należałoby orzec wyłącznie karę, która podlegałaby darowaniu na podstawie ust. 1. Nie każde niezakończone postępowanie zostaje więc umorzone automatycznie. Konieczne jest ustalenie, że przewidywana kara mieści się w zakresie kar objętych darowaniem.

W praktyce przepis prowadzi do dwóch odmiennych następstw: prawomocnie orzeczone określone kary zostają darowane, natomiast postępowania pozostające w toku podlegają umorzeniu, gdy spełniona jest przesłanka dotycząca przewidywanej kary.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1986 r. poz. 126.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 8.Art. 10.