Art. 2. Darowanie kar i umorzenie postępowania

1. W sprawach o przestępstwa wymienione w art. 1 orzeczone prawomocnie kary zasadnicze i dodatkowe, nie ściągnięte grzywny, opłaty oraz koszty sądowe daruje się w całości.

2. Podlegają jednak wykonaniu prawomocne orzeczenia o przepadku rzeczy, degradacji i obniżeniu stopnia wojskowego, nawiązce i zasądzonym odszkodowaniu.

3. W sprawach o przestępstwa, o których mowa w ust. 1, postępowanie karne umarza się. W takim wypadku orzeka się przepadek narzędzi i innych przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa, a także przedmiotów pochodzących bezpośrednio lub pośrednio z przestępstwa, jak również przedmiotów, których posiadanie jest zakazane lub wymaga zezwolenia.

4. Przepis art. 1 nie ma zastosowania do przestępstw określonych w art. 122-124, 127, 128 w związku z art. 122 i 123 oraz w art. 132, 134, 135, 220, 276 i 278 Kodeksu karnego.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa skutki prawomocnego skazania oraz toczącego się postępowania w sprawach o przestępstwa wymienione w art. 1. Jego podstawowym następstwem jest całkowite darowanie prawomocnie orzeczonych kar zasadniczych i dodatkowych, a także nieściągniętych grzywien, opłat oraz kosztów sądowych. Oznacza to, że te należności i kary nie podlegają dalszemu wykonaniu.

Zakres darowania nie obejmuje wszystkich rozstrzygnięć sądu. Wykonaniu nadal podlegają prawomocne orzeczenia o przepadku rzeczy, degradacji i obniżeniu stopnia wojskowego, nawiązce oraz zasądzonym odszkodowaniu. Przepis rozdziela więc skutki dotyczące kar i należności publicznoprawnych od rozstrzygnięć o charakterze majątkowym, represyjnym lub odszkodowawczym, które pozostają w mocy.

W sprawach objętych ust. 1 postępowanie karne umarza się. Jednocześnie nie oznacza to, że wszystkie przedmioty związane ze sprawą pozostają bez rozstrzygnięcia. Orzeka się przepadek narzędzi i innych przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa, przedmiotów pochodzących bezpośrednio lub pośrednio z przestępstwa oraz przedmiotów, których posiadanie jest zakazane albo wymaga zezwolenia.

Ust. 4 wprowadza ograniczenie zastosowania przepisu art. 1. Wyłączenie dotyczy przestępstw określonych w art. 122-124, 127, 128 w związku z art. 122 i 123 oraz w art. 132, 134, 135, 220, 276 i 278 Kodeksu karnego. W tych sprawach opisane skutki darowania kar i umorzenia postępowania nie wynikają z tego przepisu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1986 r. poz. 126.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.