Art. 11. Wyłączenie pracowników mianowanych

Przepisów ustawy nie stosuje się do pracowników zatrudnionych na podstawie mianowania.

Komentarz do Art. 11.

Przepis wyznacza zakres podmiotowy ustawy, wskazując grupę pracowników, do której jej regulacji się nie stosuje. Wyłączenie obejmuje pracowników zatrudnionych na podstawie mianowania. Decydujące znaczenie ma więc podstawa zatrudnienia, a nie inne cechy stosunku pracy lub przyczyna jego rozwiązania.

W praktyce oznacza to, że osoba zatrudniona na podstawie mianowania pozostaje poza zakresem zastosowania tej ustawy. Przepisy ustawy nie znajdują wobec niej zastosowania, jeżeli podstawą zatrudnienia jest mianowanie. Art. 11 nie ustanawia dodatkowych warunków ani wyjątków od tego wyłączenia i nie różnicuje pracowników zatrudnionych w ten sposób według stanowiska, stażu pracy czy okoliczności dotyczących pracodawcy.

Znaczenie przepisu polega na jednoznacznym wskazaniu, że ustawa nie obejmuje wszystkich pracowników. Jej regulacji nie można odnosić do pracowników, których stosunek pracy powstał na podstawie mianowania, ponieważ art. 11 wyłącza ich wprost. Dla ustalenia, czy ustawa ma zastosowanie, konieczne jest zatem uwzględnienie rodzaju podstawy zatrudnienia. Po stwierdzeniu, że pracownik został zatrudniony na podstawie mianowania, zastosowanie przepisów tej ustawy jest wyłączone.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 570.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 10.Art. 12.