Art. 9. Dowodzenie okresów ubezpieczenia i podstawy wymiaru świadczeń

W przypadku zniszczenia na skutek powodzi dokumentów niezbędnych do ustalenia świadczeń z tytułu ubezpieczeń społecznych lub zaopatrzenia emerytalnego przyjmuje się:

1) wszelkie dokumenty oraz zeznania świadków pozwalające na udowodnienie okresów zatrudnienia (ubezpieczenia) oraz czasowej niezdolności do pracy z powodu choroby, macierzyństwa lub sprawowania opieki;

2) wszelkie dokumenty pozwalające na udowodnienie wysokości ich podstawy wymiaru.

Komentarz do Art. 9.

Przepis określa zasady ustalania świadczeń z tytułu ubezpieczeń społecznych lub zaopatrzenia emerytalnego w sytuacji, gdy dokumenty niezbędne do ich ustalenia zostały zniszczone na skutek powodzi. Jego znaczenie polega na dopuszczeniu różnych środków potwierdzających informacje potrzebne do określenia prawa do świadczenia i jego wysokości.

W odniesieniu do okresów zatrudnienia lub ubezpieczenia oraz czasowej niezdolności do pracy przyjmuje się wszelkie dokumenty oraz zeznania świadków. Dotyczy to niezdolności spowodowanej chorobą, macierzyństwem albo sprawowaniem opieki. Oznacza to, że w tych przypadkach podstawą ustaleń mogą być nie tylko zachowane dokumenty, lecz także zeznania świadków, jeżeli pozwalają udowodnić wskazane okresy lub okoliczności.

Odrębnie uregulowano wykazanie wysokości podstawy wymiaru. W tym zakresie przepis przewiduje przyjęcie wszelkich dokumentów pozwalających ją udowodnić. Nie wymienia natomiast zeznań świadków jako środka służącego do potwierdzenia wysokości podstawy wymiaru. Przepis nie ustanawia automatycznego przyznania świadczenia po zniszczeniu dokumentów, lecz wskazuje, jakie dowody mogą zostać uwzględnione przy odtwarzaniu danych koniecznych do jego ustalenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2010 r. poz. 835.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 8.Art. 10.