Art. 17. Koszty zabezpieczenia medycznego ŚDM i przekazanie wyposażenia

1. Koszty zabezpieczenia medycznego ŚDM obejmują finansowanie:

1) zakupu:

a) specjalistycznych środków transportu sanitarnego,

b) środków łączności dla osób wchodzących w skład jednostek zabezpieczenia medycznego ŚDM,

c) wyposażenia stanowisk dyspozytorów medycznych,

d) produktów leczniczych i wyrobów medycznych,

e) aparatury i sprzętu medycznego;

2) zakwaterowania i wyżywienia osób wchodzących w skład jednostek zabezpieczenia medycznego ŚDM;

3) obsługi technicznej i łączności, niezbędnych do wykonania zabezpieczenia medycznego ŚDM;

4) kosztów realizacji umów, o których mowa w art. 15 ust. 1;

5) innych kosztów związanych z realizacją zadań, o których mowa w art. 11 ust. 2 pkt 3.

2. Zakupów, o których mowa w ust. 1 pkt 1:

1) lit. a, b i e, dokonuje Wojewoda Małopolski;

2) lit. c i d, dokonuje, z zastrzeżeniem przepisów odrębnych, Wojewoda Małopolski lub realizator zabezpieczenia medycznego ŚDM, o którym mowa w art. 15 ust. 1 – w przypadku gdy przewiduje to umowa, o której mowa w art. 15 ust. 2.

3. Wojewoda Małopolski udostępnia realizatorom zabezpieczenia medycznego ŚDM środki transportu, środki łączności oraz aparaturę i sprzęt medyczny, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, b i e, które zakupi, uwzględniając zadania tych realizatorów wynikające z umów, o których mowa w art. 15 ust. 1, oraz opinię koordynatora zabezpieczenia medycznego ŚDM – w przypadku gdy został powołany.

4. Środki transportu, środki łączności oraz aparaturę i sprzęt medyczny, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, b i e, po zakończeniu Światowych Dni Młodzieży, Wojewoda Małopolski, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, może przekazać:

1) nieodpłatnie na czas oznaczony, nieoznaczony albo bez zastrzeżenia obowiązku zwrotu,

2) w formie darowizny

na rzecz podmiotów wykonujących działalność leczniczą, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, utworzonych przez podmioty wymienione w art. 6 ust. 1, 2 i 6 tej ustawy lub na rzecz jednostek systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego, o których mowa w art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym.

5. Nieodpłatne przekazanie albo darowizna, o których mowa w ust. 4, następuje na pisemny wniosek zainteresowanego podmiotu, złożony w terminie do dnia 1 października 2016 r., zawierający w szczególności:

1) nazwę i adres siedziby podmiotu występującego o nieodpłatne przekazanie lub darowiznę;

2) wskazanie środka transportu, środka łączności, aparatury lub sprzętu medycznego, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, b i e, których dotyczy wniosek;

3) uzasadnienie potrzeb wnioskującego;

4) zobowiązanie wnioskującego do pokrycia kosztów związanych z nieodpłatnym przekazaniem lub darowizną.

Komentarz do Art. 17.

Przepis określa, jakie wydatki mogą być finansowane w ramach zabezpieczenia medycznego ŚDM oraz kto odpowiada za poszczególne zakupy i dalsze zagospodarowanie nabytego wyposażenia. Do kosztów zaliczono przede wszystkim zakup specjalistycznych środków transportu sanitarnego, środków łączności, wyposażenia stanowisk dyspozytorów medycznych, produktów leczniczych, wyrobów medycznych, aparatury i sprzętu medycznego. Finansowanie obejmuje także zakwaterowanie i wyżywienie osób wchodzących w skład jednostek zabezpieczenia, obsługę techniczną i łączność, koszty realizacji umów wskazanych w art. 15 ust. 1 oraz inne koszty związane z zadaniami określonymi w art. 11 ust. 2 pkt 3.

Wojewoda Małopolski dokonuje zakupów środków transportu, środków łączności oraz aparatury i sprzętu medycznego. Zakupy wyposażenia stanowisk dyspozytorów, produktów leczniczych i wyrobów medycznych może realizować również realizator zabezpieczenia medycznego ŚDM, jeżeli przewiduje to umowa, o której mowa w art. 15 ust. 2, z uwzględnieniem przepisów odrębnych. Wojewoda udostępnia realizatorom zakupione środki i sprzęt, uwzględniając ich zadania wynikające z umów oraz opinię koordynatora zabezpieczenia, jeżeli został powołany.

Po zakończeniu ŚDM wskazane środki i wyposażenie mogą zostać, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, nieodpłatnie przekazane albo darowane podmiotom leczniczym i jednostkom systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego wskazanym w przepisie. Następuje to na pisemny wniosek zainteresowanego podmiotu, zawierający jego dane, wskazanie przedmiotu wniosku, uzasadnienie potrzeb oraz zobowiązanie do pokrycia kosztów przekazania lub darowizny.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 393.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 16.Art. 18.