Art. 1. Zakres stosowania ustawy

1. Przepisy niniejszej ustawy stosuje się do rozpoznawanych w sądowym postępowaniu cywilnym w trybie procesowym spraw o roszczenia związane z zawartą z konsumentem:

1) umową kredytu denominowanego lub indeksowanego do franka szwajcarskiego lub

2) umową pożyczki hipotecznej denominowanej lub indeksowanej do franka szwajcarskiego – o ile konsument ten jest stroną tego postępowania.

2. Przepisy niniejszej ustawy stosuje się również do spraw z udziałem:

1) spadkobiercy konsumenta, z którym została zawarta umowa, o której mowa w ust. 1, lub

2) konsumenta, który przystąpił do długu wynikającego z umowy, o której mowa w ust. 1, lub poręczył za ten dług, lub

3) osoby, która ponosi odpowiedzialność rzeczową za jego spłatę.

3. Ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o umowie kredytu należy przez to rozumieć zawartą przez konsumenta umowę kredytu denominowanego lub indeksowanego do franka szwajcarskiego lub umowę pożyczki hipotecznej denominowanej lub indeksowanej do franka szwajcarskiego.

4. Ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o konsumencie należy przez to rozumieć także osoby wymienione w ust. 2.

Komentarz do Art. 1.

Przepis określa zakres zastosowania całej ustawy, wskazując zarówno rodzaje umów, jak i osoby, których udział w sprawie jest wystarczający do objęcia jej tymi regulacjami. Chodzi o sprawy o roszczenia związane z zawartą z konsumentem umową, rozpoznawane w sądowym postępowaniu cywilnym w trybie procesowym. Zakres ten obejmuje:

umowę kredytu denominowanego lub indeksowanego do franka szwajcarskiego,
umowę pożyczki hipotecznej denominowanej lub indeksowanej do franka szwajcarskiego.

Warunkiem wskazanym w ust. 1 jest to, aby konsument był stroną postępowania. Ustawa ma jednak zastosowanie także w sprawach z udziałem innych osób powiązanych z takim zobowiązaniem. Są to spadkobierca konsumenta, osoba, która przystąpiła do długu albo poręczyła za jego spłatę, a także osoba ponosząca odpowiedzialność rzeczową za spłatę długu. Przepis nie uzależnia tego rozszerzenia od tego, czy dana osoba sama zawarła pierwotną umowę z kredytodawcą.

Ustęp 3 wprowadza skrót terminologiczny używany w dalszych przepisach ustawy. Określenie „umowa kredytu” obejmuje nie tylko kredyt denominowany lub indeksowany do franka szwajcarskiego, lecz także pożyczkę hipoteczną o takim charakterze. Z kolei zgodnie z ust. 4 określenie „konsument” obejmuje również wszystkie osoby wymienione w ust. 2.

W praktyce przepis wyznacza granice podmiotowe i przedmiotowe ustawy. Pozwala ustalić, czy dana sprawa dotyczy jednego z określonych rodzajów zobowiązań oraz czy uczestniczy w niej konsument albo osoba z nim związana w sposób wskazany w ustawie. Termin „konsument” oraz określenie „umowa kredytu” należy przy tym odczytywać w znaczeniu nadanym im właśnie w tym przepisie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 985.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.