Art. 2. Podstawa maksymalnego wynagrodzenia osób kierujących podmiotami prawnymi

W okresie od dnia wejścia niniejszego przepisu w życie do dnia 31 grudnia 2024 r. podstawę ustalenia maksymalnej wysokości wynagrodzenia miesięcznego, o którym mowa w art. 8 ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2136), stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale 2020 r.

Komentarz do Art. 2.

Przepis czasowo określa sposób ustalania podstawy maksymalnego miesięcznego wynagrodzenia osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi. Rozwiązanie ma zastosowanie od dnia wejścia tego przepisu w życie do końca okresu wskazanego w jego treści. W tym czasie podstawą nie jest dowolna wartość ustalana indywidualnie, lecz konkretne dane dotyczące wynagrodzeń w sektorze przedsiębiorstw.

Kluczowe znaczenie ma przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku. Przepis odwołuje się do wynagrodzenia za czwarty kwartał, a więc do zamkniętego okresu poprzedzającego stosowanie regulacji. Z podstawy wyłączone są wypłaty nagród z zysku, co oznacza, że nie uwzględnia się ich przy obliczaniu wartości służącej do ustalenia maksymalnego wynagrodzenia.

Regulacja odnosi się do maksymalnej wysokości wynagrodzenia miesięcznego, o którym mowa w art. 8 ustawy o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi. Nie określa bezpośrednio konkretnej kwoty wynagrodzenia, lecz wskazuje sposób wyznaczenia podstawy, na której ta maksymalna wysokość ma być ustalana. Praktyczne znaczenie przepisu polega więc na ujednoliceniu punktu odniesienia dla obliczeń dotyczących wynagrodzeń w podmiotach objętych przywołaną regulacją.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 123.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.