Art. 88. Szacowanie emisji przez Inspekcję przy braku lub błędach raportu

Brzmienie obowiązuje od 16 września 2026 r. Zmieniono: ust. 1, ust. 2, ust. 3. Podstawa: Ustawa z dnia 31 lipca 2026 r. o zmianie ustaw w celu wsparcia zrównoważonego lotnictwa – Dz.U. 2026 poz. 1157.

Zmiana uchwalona, wejdzie w życie po ogłoszeniu ustawy zmieniającej. Zmiana obejmie: ust. 1, ust. 2, ust. 3. Podstawa: Ustawa o zmianie niektórych ustaw w celu wsparcia zrównoważonego lotnictwa.

Zobacz zapowiedziane brzmienie

Ten tekst jeszcze nie obowiązuje. Zacznie obowiązywać po ogłoszeniu ustawy zmieniającej.

1. Krajowy ośrodek, w terminie do dnia 31 maja każdego roku, występuje do organu Inspekcji o oszacowanie wielkości emisji z instalacji albo emisji z operacji lotniczej lub skutków innych niż emisja dwutlenku węgla (CO2), w przypadku gdy:

2. Krajowy ośrodek występuje do organu Inspekcji o oszacowanie wielkości: 1) emisji z instalacji albo 18

2) emisji z operacji lotniczej lub skutków innych niż emisja dwutlenku węgla (CO2) – również w przypadku, gdy z uzyskanych przez niego informacji wynika, że emisja lub skutki inne niż emisja dwutlenku węgla (CO2) ustalone na podstawie raportu na temat wielkości emisji lub poprawionego raportu na temat wielkości emisji, o którym mowa w art. 86 ust. 10, zostały ustalone nieprawidłowo.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, organ Inspekcji wydaje decyzję określającą szacunkową wielkość emisji z instalacji albo emisji z operacji lotniczej lub skutków innych niż emisja dwutlenku węgla (CO2) za rok okresu rozliczeniowego, którego dotyczyło wystąpienie Krajowego ośrodka. Przepisy art. 87 ust. 2–4 i 6 stosuje się odpowiednio.

2. Krajowy ośrodek występuje do organu Inspekcji o oszacowanie wielkości: 1) emisji z instalacji albo 18

2. Krajowy ośrodek występuje do organu Inspekcji o oszacowanie wielkości:

1) emisji z instalacji albo

2) emisji z operacji lotniczej lub skutków innych niż emisja dwutlenku węgla (CO 2) – również w przypadku, gdy z uzyskanych przez niego informacji wynika, że emisja lub skutki inne niż emisja dwutlenku węgla (CO2) ustalone na podstawie raportu na temat wielkości emisji lub poprawionego raportu na temat wielkości emisji, o którym mowa w art. 86 ust. 10, zostały ustalone nieprawidłowo.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, organ Inspekcji wydaje decyzję określającą szacunkową wielkość emisji z instalacji albo emisji z operacji lotniczej lub skutków innych niż emisja dwutlenku węgla (CO 2) za rok okresu rozliczeniowego, którego dotyczyło wystąpienie Krajowego ośrodka. Przepisy art. 87 ust. 2–4 i 6 stosuje się odpowiednio.

Komentarz do Art. 88.

Przepis określa tryb postępowania w sytuacji, gdy wielkość emisji z instalacji albo z operacji lotniczej nie została prawidłowo ustalona na podstawie wymaganych dokumentów. Podmiotem inicjującym oszacowanie jest Krajowy ośrodek, natomiast samo oszacowanie wykonuje organ Inspekcji.

Krajowy ośrodek występuje do organu Inspekcji, co do zasady do 31 maja każdego roku, jeżeli prowadzący instalację albo operator statku powietrznego nie złożył raportu o wielkości emisji lub sprawozdania z weryfikacji, o których mowa w art. 84 ust. 1. Taki obowiązek powstaje również wtedy, gdy weryfikator zamieścił w sprawozdaniu jedno z ustaleń określonych w art. 27 ust. 1 lit. b-d rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2067.

Oszacowanie jest wymagane także wtedy, gdy informacje uzyskane przez Krajowy ośrodek wskazują, że emisja ustalona na podstawie raportu, o którym mowa w art. 80 ust. 3, albo raportu, o którym mowa w art. 86 ust. 10, została wyznaczona nieprawidłowo. W tym przypadku przepis nie uzależnia wystąpienia od braku dokumentu, lecz od stwierdzenia nieprawidłowości w ustalonej emisji.

W opisanych sytuacjach organ Inspekcji wydaje decyzję określającą szacunkową wielkość emisji za rok okresu rozliczeniowego, którego dotyczyło wystąpienie Krajowego ośrodka. Do tego postępowania odpowiednio stosuje się art. 87 ust. 2-4 i 6. W praktyce przepis zapewnia więc sposób ustalenia emisji także wtedy, gdy wymagane sprawozdanie nie zostało złożone, zawiera określone ustalenia weryfikatora albo przedstawia dane uznane za nieprawidłowe.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1223.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 87.Art. 89.