Art. 87. Kontrola raportu i oszacowanie wielkości emisji

Brzmienie obowiązuje od 16 września 2026 r. Zmieniono: ust. 4, ust. 5, ust. 6. Podstawa: Ustawa z dnia 31 lipca 2026 r. o zmianie ustaw w celu wsparcia zrównoważonego lotnictwa – Dz.U. 2026 poz. 1157.

Zmiana uchwalona, wejdzie w życie po ogłoszeniu ustawy zmieniającej. Zmiana obejmie: ust. 4, ust. 5, ust. 6. Podstawa: Ustawa o zmianie niektórych ustaw w celu wsparcia zrównoważonego lotnictwa.

Zobacz zapowiedziane brzmienie

Ten tekst jeszcze nie obowiązuje. Zacznie obowiązywać po ogłoszeniu ustawy zmieniającej.

4. Jeżeli operator statku powietrznego nie przedłoży na wezwanie dokumentów, o których mowa w ust. 3, albo jeżeli na podstawie przedłożonych dokumentów nie można w sposób rzetelny oszacować wielkości emisji z operacji lotniczej lub skutków innych niż emisja dwutlenku węgla (CO2), organ Inspekcji dokonuje oszacowania wielkości emisji z operacji lotniczej lub skutków innych niż emisja dwutlenku węgla (CO2), w szczególności na podstawie ustaleń organów sprawujących dozór przestrzeni powietrznej.

5. Jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli organ Inspekcji stwierdzi nieprawidłowości, które miały wpływ na ustalenie wielkości emisji z instalacji albo wielkości emisji z operacji lotniczej lub skutków innych niż emisja dwutlenku węgla (CO2), wydaje decyzję określającą szacunkową wielkość emisji z instalacji albo emisji z operacji lotniczej lub skutków innych niż emisja dwutlenku węgla (CO2), w roku okresu rozliczeniowego, którego dotyczy raport na temat wielkości emisji.

6. Organ Inspekcji przekazuje Krajowemu ośrodkowi kopię decyzji, o której mowa w ust. 5, w terminie 7 dni od dnia, w którym stała się ona ostateczna.

1. Jeżeli Krajowy ośrodek nie uzyska od prowadzącego instalację albo operatora statku powietrznego wystarczających wyjaśnień albo w terminie, o którym mowa w art. 86 ust. 10, nie otrzyma poprawionego raportu lub sprawozdania z weryfikacji, występuje do organu Inspekcji o przeprowadzenie kontroli w celu sprawdzenia, czy raport na temat wielkości emisji jest zgodny ze stanem faktycznym.

2. Kontrola jest prowadzona na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2024 r. poz. 425), z uwzględnieniem ust. 3.

3. W przypadku operatora statku powietrznego niemającego miejsca zamieszkania ani siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, organ Inspekcji może wystąpić do tego operatora o przesłanie uwierzytelnionych, zgodnie z przepisami obowiązującymi w danym państwie, dokumentów stanowiących podstawę oszacowania wielkości emisji z wykonanych operacji lotniczych.

4. Jeżeli operator statku powietrznego nie przedłoży na wezwanie dokumentów, o których mowa w ust. 3, albo jeżeli na podstawie przedłożonych dokumentów nie można w sposób rzetelny oszacować wielkości emisji z operacji lotniczej lub skutków innych niż emisja dwutlenku węgla (CO2), organ Inspekcji dokonuje oszacowania wielkości emisji z operacji lotniczej lub skutków innych niż emisja dwutlenku węgla (CO 2), w szczególności na podstawie ustaleń organów sprawujących dozór przestrzeni powietrznej.

6. Organ Inspekcji przekazuje Krajowemu ośrodkowi kopię decyzji, o której mowa w ust. 5, w terminie 7 dni od dnia, w którym stała się ona ostateczna.

7. Jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli, organ Inspekcji stwierdzi zgodność ustaleń zawartych w raporcie na temat wielkości emisji ze stanem faktycznym, przekazuje informacje w tym zakresie odpowiednio prowadzącemu instalację albo operatorowi statku powietrznego oraz Krajowemu ośrodkowi.

Komentarz do Art. 87.

Przepis określa sposób postępowania, gdy Krajowy ośrodek nie otrzyma wystarczających wyjaśnień od prowadzącego instalację albo operatora statku powietrznego, nie otrzyma w terminie poprawionego raportu lub sprawozdania z weryfikacji, albo potrzebuje sprawdzić zgodność raportu o wielkości emisji ze stanem faktycznym. W takiej sytuacji występuje do organu Inspekcji o przeprowadzenie kontroli.

Kontrola odbywa się na zasadach określonych w ustawie o Inspekcji Ochrony Środowiska, z uwzględnieniem szczególnych reguł dotyczących operatorów statków powietrznych niemających miejsca zamieszkania ani siedziby w Polsce. Organ Inspekcji może wezwać takiego operatora do przesłania uwierzytelnionych dokumentów będących podstawą oszacowania emisji z wykonanych operacji lotniczych. Jeżeli dokumenty nie zostaną przedłożone albo nie pozwolą na rzetelne oszacowanie emisji, organ korzysta z ustaleń organów sprawujących dozór przestrzeni powietrznej.

Stwierdzenie nieprawidłowości mających wpływ na ustalenie wielkości emisji skutkuje wydaniem decyzji określającej szacunkową wielkość emisji w roku okresu rozliczeniowego, którego dotyczy raport. Kopia tej decyzji jest przekazywana Krajowemu ośrodkowi w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna. Jeżeli kontrola potwierdzi zgodność raportu ze stanem faktycznym, organ Inspekcji przekazuje tę informację prowadzącemu instalację albo operatorowi statku powietrznego oraz Krajowemu ośrodkowi. Przepis zapewnia więc mechanizm weryfikacji raportów oraz ustalenia emisji także wtedy, gdy podmiot nie współpracuje lub przedstawione dane są niewystarczające.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1223.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 86a.Art. 88.