Art. 104. Administracyjna kara za brak rozliczenia emisji

1. Prowadzący instalację albo operator statku powietrznego, który nie dokonał rozliczenia wielkości emisji w terminie, o którym mowa w art. 92 ust. 1 lub 5, podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości równej iloczynowi liczby uprawnień do emisji, która nie została umorzona, i jednostkowej stawki administracyjnej kary pieniężnej za rok okresu rozliczeniowego, za który to rozliczenie powinno nastąpić.

2. Jednostkowa stawka administracyjnej kary pieniężnej stanowi równowartość 100 euro.

3. Wysokość stawki administracyjnej kary pieniężnej ustala się z uwzględnieniem średniego kursu euro w przeliczeniu na złote ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy następujący po dniu 30 września roku, w którym powstał obowiązek rozliczenia.

4. Jednostkowa stawka administracyjnej kary pieniężnej podlega corocznej waloryzacji o średnioroczny zharmonizowany wskaźnik cen konsumpcyjnych (HICP) ogółem w poprzednim roku dla obszaru Unii Europejskiej, ustalany na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/792 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych oraz wskaźnika cen nieruchomości mieszkalnych i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2494/95 (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz. Urz. UE L 135 z 24.05.2016, str. 11).

5. Uiszczenie przez prowadzącego instalację albo operatora statku powietrznego administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, nie zwalnia go od rozliczenia wielkości emisji, o którym mowa w art. 92.

Komentarz do Art. 104.

Przepis określa administracyjną karę pieniężną za brak rozliczenia wielkości emisji w terminie wskazanym w art. 92 ust. 1 lub 5. Kara dotyczy prowadzącego instalację albo operatora statku powietrznego, który nie dokonał wymaganego rozliczenia.

Wysokość kary zależy od dwóch elementów: liczby uprawnień do emisji, które nie zostały umorzone, oraz jednostkowej stawki administracyjnej kary pieniężnej właściwej dla roku okresu rozliczeniowego, za który powinno nastąpić rozliczenie. Oznacza to, że kara jest obliczana jako iloczyn tych wartości. Jednostkowa stawka odpowiada równowartości 100 euro, przy czym jej wysokość w złotych ustala się z uwzględnieniem średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy po 30 września roku, w którym powstał obowiązek rozliczenia.

Stawka podlega także corocznej waloryzacji o średnioroczny zharmonizowany wskaźnik cen konsumpcyjnych HICP ogółem w poprzednim roku dla obszaru Unii Europejskiej. Przepis wskazuje, że wskaźnik ten jest ustalany na podstawie rozporządzenia wymienionego w ust. 4.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że samo uiszczenie kary nie kończy obowiązku rozliczenia emisji. Prowadzący instalację albo operator statku powietrznego nadal musi dokonać rozliczenia, o którym mowa w art. 92.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1223.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 103.Art. 105.