Art. 6. Osoby prawne i organy Kościoła

1. Osobami prawnymi Kościoła, z zastrzeżeniem art. 10 ust. 1, są:

1) Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny jako całość (Metropolia);

2) diecezje;

3) Prawosławny Ordynariat Wojska Polskiego;

4) parafie;

5) klasztory;

6) prawosławne seminaria duchowne;

7) szkoły ikonografii lub śpiewu cerkiewnego;

8) Prawosławny Metropolitalny Ośrodek Miłosierdzia;

9) prawosławne diecezjalne ośrodki miłosierdzia;

10) Bractwo Młodzieży Prawosławnej;

11) bractwa cerkiewne.

2. Organami osób prawnych wymienionych w ust. 1 są:

1) dla Kościoła jako całości - Sobór Lokalny, Święty Sobór Biskupów, Prawosławny Metropolita Warszawski i Całej Polski, zwany dalej „Metropolitą”;

2) dla diecezji - biskup diecezjalny;

3) dla Prawosławnego Ordynariatu Wojska Polskiego - Prawosławny Ordynariusz Wojskowy;

4) dla parafii - proboszcz;

5) dla klasztoru - przełożony (przełożona);

6) dla prawosławnego seminarium duchownego - rektor;

7) dla szkół ikonografii i śpiewu cerkiewnego - dyrektorzy;

8) dla Prawosławnego Metropolitalnego Ośrodka Miłosierdzia - dyrektor;

9) dla prawosławnego diecezjalnego ośrodka miłosierdzia - dyrektor;

10) dla Bractwa Młodzieży Prawosławnej - przewodniczący;

11) dla bractwa cerkiewnego - przewodniczący.

3. Sobór Lokalny, będący Soborem Krajowym Kościoła, jest jego najwyższą władzą.

4. Kompetencje Soboru Lokalnego, Świętego Soboru Biskupów i Metropolity ustala Statut Wewnętrzny Kościoła, który uchwala Sobór Lokalny. Postanowienia Statutu nie mogą być sprzeczne z niniejszą ustawą.

5. Kompetencje biskupa diecezjalnego przysługują również Metropolicie i arcybiskupom w kierowanych przez nich diecezjach.

6. W sprawach majątkowych Kościół jako całość reprezentuje Metropolita.

7. Przełożeni (przełożone) klasztorów mogą używać innych, tradycyjnych nazw.

Komentarz do Art. 6.

Przepis określa katalog osób prawnych Kościoła oraz wskazuje ich organy. Obejmuje on zarówno Kościół jako całość, określony jako Metropolia, jak i jego jednostki organizacyjne oraz wybrane podmioty prowadzące działalność religijną, edukacyjną, wychowawczą lub miłosierdzia. W katalogu wymieniono diecezje, Prawosławny Ordynariat Wojska Polskiego, parafie, klasztory, prawosławne seminaria duchowne, szkoły ikonografii lub śpiewu cerkiewnego, ośrodki miłosierdzia, Bractwo Młodzieży Prawosławnej oraz bractwa cerkiewne. Zastrzeżenie dotyczące art. 10 ust. 1 oznacza, że regulacja z tego przepisu podlega wskazanemu tam ograniczeniu.

Ustęp 2 przypisuje każdej z tych osób prawnych właściwy organ. Kościół jako całość reprezentują i współtworzą w zakresie wskazanym w przepisie Sobór Lokalny, Święty Sobór Biskupów oraz Metropolita. Organem diecezji jest biskup diecezjalny, Ordynariatu, Prawosławny Ordynariusz Wojskowy, a parafii, proboszcz. Pozostałe osoby prawne działają przez przełożonych, rektorów, dyrektorów albo przewodniczących, zależnie od ich rodzaju.

Sobór Lokalny, będący Soborem Krajowym Kościoła, został określony jako jego najwyższa władza. Kompetencje Soboru Lokalnego, Świętego Soboru Biskupów i Metropolity ma ustalać Statut Wewnętrzny Kościoła, uchwalany przez Sobór Lokalny, przy czym jego postanowienia nie mogą być sprzeczne z ustawą. Przepis rozszerza także kompetencje biskupa diecezjalnego na Metropolitę i arcybiskupów w kierowanych przez nich diecezjach. W sprawach majątkowych Kościół jako całość reprezentuje Metropolita. Przełożeni klasztorów mogą ponadto używać innych, tradycyjnych nazw.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 544.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 5.Art. 7.