Art. 35. Nabycie własności nieruchomości

1. Nieruchomości lub ich części pozostające w dniu wejścia w życie ustawy we władaniu Kościoła i jego osób prawnych stają się z mocy prawa ich własnością, o ile nie narusza to praw niepaństwowych i niesamorządowych osób trzecich i jeżeli stanowiły własność Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego.

2. Stwierdzenie przejścia własności nieruchomości lub ich części, o których mowa w ust. 1, następuje w drodze decyzji wojewody.

3. Nabycie własności nieruchomości lub ich części na podstawie ust. 1 oraz wpis prawa własności w księdze wieczystej są wolne od podatków i opłat, z wyjątkiem opłat kancelaryjnych.

Komentarz do Art. 35.

Przepis określa zasady przejścia własności nieruchomości lub ich części, które w dniu wejścia w życie ustawy pozostawały we władaniu Kościoła Zielonoświątkowego lub jego osób prawnych. Przejście następuje z mocy prawa, ale tylko wtedy, gdy spełnione są łącznie dwa warunki. Po pierwsze, nieruchomość albo jej część musiała stanowić własność Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego. Po drugie, takie przejście nie może naruszać praw osób trzecich, jeżeli nie są one państwowe ani samorządowe.

Regulacja obejmuje zarówno całe nieruchomości, jak i ich części. Nie ustanawia więc podstawy do przejęcia każdego składnika majątkowego pozostającego we władaniu Kościoła, lecz tylko tych, które mają określone pochodzenie własnościowe i nie kolidują z prawami wskazanych osób trzecich.

Wojewoda stwierdza przejście własności w drodze decyzji. Decyzja ta odnosi się do nieruchomości lub ich części spełniających warunki określone w ust. 1 i formalizuje zmianę stanu własności. Przepis wskazuje również skutek finansowy tej regulacji: zarówno nabycie własności na podstawie ust. 1, jak i wpis prawa własności w księdze wieczystej są wolne od podatków i opłat. Wyjątkiem pozostają opłaty kancelaryjne. W praktyce oznacza to, że sama czynność nabycia oraz ujawnienie prawa własności w księdze wieczystej nie powodują obowiązku uiszczenia podatków ani opłat innych niż kancelaryjne, o ile podstawą jest ust. 1.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 13.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 34.Art. 36.