Art. 3. Niezależność i kontakty Kościoła

1. Kościół jest niezależny od jakiejkolwiek zagranicznej władzy duchownej lub świeckiej.

2. Kościół, jako część składowa światowego nurtu zielonoświątkowego, jest członkiem Europejskiego Stowarzyszenia Zielonoświątkowego i Światowego Stowarzyszenia Zielonoświątkowych Zborów Bożych oraz uczestniczy w Światowej Konferencji Zielonoświątkowej.

3. Wypełniając swoje funkcje Kościół współdziała z innymi kościołami i organizacjami religijnymi w kraju i za granicą, może należeć do krajowych organizacji międzykościelnych, a także międzynarodowych organizacji wyznaniowych i międzywyznaniowych.

4. Państwo zapewnia Kościołowi, jego osobom prawnym i wyznawcom swobodę utrzymywania stosunków i komunikowania się z podmiotami, o których mowa w ust. 2 i 3, a także z innymi wspólnotami i instytucjami, organizacjami i osobami w kraju i za granicą.

Komentarz do Art. 3.

Przepis określa pozycję Kościoła Zielonoświątkowego wobec zagranicznych władz, innych wspólnot religijnych oraz podmiotów krajowych i międzynarodowych. W pierwszej kolejności ustanawia jego niezależność od każdej zagranicznej władzy duchownej lub świeckiej. Oznacza to, że żadna taka władza nie została wskazana jako podmiot zwierzchni wobec Kościoła.

Jednocześnie przepis potwierdza międzynarodowe zakorzenienie Kościoła. Zgodnie z ust. 2 jest on częścią światowego nurtu zielonoświątkowego, należy do Europejskiego Stowarzyszenia Zielonoświątkowego i Światowego Stowarzyszenia Zielonoświątkowych Zborów Bożych oraz uczestniczy w Światowej Konferencji Zielonoświątkowej. Ust. 3 przewiduje możliwość współdziałania z innymi kościołami i organizacjami religijnymi, zarówno w kraju, jak i za granicą. Kościół może także należeć do krajowych organizacji międzykościelnych oraz do międzynarodowych organizacji wyznaniowych i międzywyznaniowych.

Znaczenie praktyczne ma ust. 4, który nakłada na państwo obowiązek zapewnienia swobody utrzymywania stosunków i komunikowania się. Gwarancja ta obejmuje Kościół, jego osoby prawne i wyznawców, a jej zakres dotyczy podmiotów wymienionych w ust. 2 i 3, jak również innych wspólnot, instytucji, organizacji i osób w kraju i za granicą. Przepis łączy więc niezależność Kościoła z możliwością swobodnej współpracy i kontaktów, bez ograniczenia ich wyłącznie do podmiotów religijnych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 13.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.Art. 4.