Art. 17. Służba wojskowa duchownych

1. Studenci teologii otrzymują na czas studiów odroczenie odbywania zasadniczej służby wojskowej, w razie zaś ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny mogą być przeznaczeni, stosownie do potrzeb sił zbrojnych, do służby sanitarnej lub służby w obronie cywilnej.

2. Nie powołuje się absolwentów studiów, o których mowa w ust. 1, do odbywania przeszkolenia wojskowego w okresie przygotowań do ordynacji w ciągu dwóch lat od zakończenia studiów.

3. Ordynowani duchowni są przenoszeni do rezerwy i nie odbywają ćwiczeń wojskowych w czasie pokoju. W razie ogłoszenia mobilizacji oraz w czasie wojny mogą być oni powołani jedynie do pełnienia funkcji kapelanów wojskowych.

4. W razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny właściwe organy wojskowe, w porozumieniu z Naczelną Radą Kościoła, zapewnią pozostawienie do duszpasterskiej obsługi ludności niezbędnej liczby duchownych spośród tych, którzy podlegają mobilizacji.

Komentarz do Art. 17.

Przepis określa zasady odbywania służby wojskowej przez studentów teologii, absolwentów tych studiów oraz ordynowanych duchownych. Wprowadza odmienne rozwiązania zależnie od etapu kształcenia i statusu danej osoby, a także od tego, czy obowiązuje pokój, czy ogłoszono mobilizację albo trwa wojna.

Studenci teologii otrzymują odroczenie odbywania zasadniczej służby wojskowej na czas studiów. W razie mobilizacji lub wojny mogą zostać przeznaczeni, zgodnie z potrzebami sił zbrojnych, do służby sanitarnej albo służby w obronie cywilnej. Samo odroczenie nie oznacza więc całkowitego wyłączenia z obowiązków związanych z obronnością w sytuacjach nadzwyczajnych.

Absolwenci studiów wskazanych w ust. 1 nie są powoływani do odbywania przeszkolenia wojskowego w okresie przygotowań do ordynacji, jeżeli nie upłynęły dwa lata od zakończenia studiów. Przepis wiąże tę ochronę jednocześnie z ukończeniem określonych studiów, przygotowaniem do ordynacji oraz dwuletnim okresem liczonym od ich zakończenia.

Ordynowani duchowni są przenoszeni do rezerwy i w czasie pokoju nie odbywają ćwiczeń wojskowych. W razie mobilizacji lub wojny mogą być powołani wyłącznie do pełnienia funkcji kapelanów wojskowych. Ograniczenie to określa nie tylko możliwość powołania, lecz także rodzaj zadań, do których mogą zostać skierowani.

Znaczenie praktyczne ma również obowiązek zapewnienia przez właściwe organy wojskowe, w porozumieniu z Naczelną Radą Kościoła, pozostawienia do duszpasterskiej obsługi ludności niezbędnej liczby duchownych podlegających mobilizacji. Przepis uwzględnia zatem ciągłość opieki duszpasterskiej, także w warunkach mobilizacji i wojny.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 13.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 16.Art. 18.