Art. 11. Audycje religijne w mediach publicznych

1. Kościół ma prawo emitowania w publicznych środkach masowego przekazu nabożeństw oraz programów religijno-społecznych, religijno-moralnych, a także kulturalnych.

2. Sposób realizacji uprawnień wymienionych w ust. 1 reguluje porozumienie między właściwą jednostką publicznej radiofonii lub telewizji a Kościołem.

Komentarz do Art. 11.

Przepis określa zasady obecności Kościoła w publicznych środkach masowego przekazu. Przyznaje Kościołowi prawo do emitowania nabożeństw oraz określonych rodzajów programów. Zakres tego prawa obejmuje programy religijno-społeczne, religijno-moralne i kulturalne. Oznacza to, że regulacja dotyczy zarówno przekazu nabożeństw, jak i audycji o tematyce związanej z życiem społecznym, moralnością oraz kulturą, o ile mieszczą się one w kategoriach wymienionych w ust. 1.

Ustęp 2 nie określa szczegółowego sposobu realizacji tych uprawnień, lecz wskazuje formę, w jakiej ma on zostać ustalony. Sposób korzystania z prawa przyznanego w ust. 1 reguluje porozumienie zawierane między Kościołem a właściwą jednostką publicznej radiofonii lub telewizji. Oznacza to, że praktyczne zasady emisji, odnoszące się do wszystkich wymienionych treści, powinny wynikać z uzgodnień między tymi podmiotami.

Znaczenie przepisu polega więc na połączeniu dwóch elementów: ustawowego potwierdzenia prawa Kościoła do emisji określonych treści oraz odesłania kwestii organizacyjnych do porozumienia. Sam przepis wyznacza zakres tematyczny uprawnienia i wskazuje uczestników uzgodnień, pozostawiając porozumieniu uregulowanie sposobu jego wykonywania. Regulacja odnosi się przy tym do publicznych środków masowego przekazu, a w zakresie zawierania porozumienia precyzuje, że chodzi o właściwą jednostkę publicznej radiofonii lub telewizji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 483.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 10.Art. 12.