Art. 23. Praktyki religijne osób pozbawionych wolności

1. Osoby tymczasowo aresztowane wyznania ewangelicko-augsburskiego mogą wykonywać praktyki religijne i wysłuchiwać nabożeństw transmitowanych przez środki masowego przekazu oraz, za zgodą organu, do którego dyspozycji pozostają, korzystać z indywidualnej opieki duszpasterskiej.

2. Osobom skazanym wyznania ewangelicko-augsburskiego zapewnia się możliwość wykonywania praktyk religijnych, korzystania z opieki duszpasterskiej oraz uczestniczenia w nabożeństwach odprawianych w niedziele i święta ewangelickie w odpowiednio przystosowanym pomieszczeniu w zakładzie, w którym przebywają. Osobom, które na terenie zakładu nie mogą uczestniczyć w odprawianych nabożeństwach, należy zapewnić możliwość wysłuchania nabożeństw transmitowanych przez środki masowego przekazu.

3. Nieletnim wyznania ewangelicko-augsburskiego, przebywającym w okręgowych ośrodkach wychowawczych, zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich, zapewnia się możliwość wykonywania praktyk religijnych, korzystania z opieki duszpasterskiej oraz uczestniczenia w nabożeństwach w niedziele i święta ewangelickie. Nieletnim, którzy nie mają możliwości uczestniczenia w nabożeństwach na terenie ośrodków, zakładów lub schronisk, należy zapewnić wysłuchanie nabożeństw transmitowanych przez środki masowego przekazu.

4. W celu zaspokojenia potrzeb, o których mowa w ust. 1-3, władze kościelne mogą wyznaczać kapelanów.

Komentarz do Art. 23.

Przepis określa zasady realizowania potrzeb religijnych osób wyznania ewangelicko-augsburskiego przebywających w warunkach pozbawienia wolności lub w placówkach dla nieletnich. Obejmuje osoby tymczasowo aresztowane, osoby skazane oraz nieletnich przebywających w okręgowych ośrodkach wychowawczych, zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich.

Osoby tymczasowo aresztowane mogą wykonywać praktyki religijne i wysłuchiwać nabożeństw transmitowanych przez środki masowego przekazu. Indywidualna opieka duszpasterska jest w ich przypadku możliwa za zgodą organu, do którego dyspozycji pozostają. Wobec osób skazanych przepis przewiduje możliwość wykonywania praktyk religijnych, korzystania z opieki duszpasterskiej oraz uczestniczenia w nabożeństwach odprawianych w niedziele i święta ewangelickie. Nabożeństwa te mają odbywać się w odpowiednio przystosowanym pomieszczeniu w zakładzie, w którym dana osoba przebywa. Jeżeli udział w nabożeństwie na terenie zakładu nie jest możliwy, należy zapewnić możliwość jego wysłuchania za pośrednictwem środków masowego przekazu.

Analogiczne uprawnienia przyznano nieletnim. Obejmują one praktyki religijne, opiekę duszpasterską i uczestnictwo w nabożeństwach w niedziele i święta ewangelickie. Gdy uczestnictwo na terenie placówki nie jest możliwe, zapewnia się wysłuchanie nabożeństw transmitowanych przez środki masowego przekazu. Władze kościelne mogą wyznaczać kapelanów, aby zaspokajać potrzeby religijne wskazanych grup. W praktyce przepis tworzy kilka form dostępu do posługi religijnej, zależnych od sytuacji osoby i możliwości uczestniczenia w nabożeństwie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 509.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 22.Art. 24.