Art. 20. Emisja nabożeństw i programów

1. Kościół ma prawo emitowania w publicznych środkach masowego przekazu nabożeństw w niedziele i święta ewangelickie oraz swoich programów religijno-moralnych, społecznych i kulturalnych.

2. Sposób realizacji uprawnień określonych w ust. 1 określi porozumienie między Kościołem a właściwą jednostką publicznej radiofonii i telewizji.

Komentarz do Art. 20.

Przepis określa zakres uprawnień Kościoła w odniesieniu do obecności w publicznych środkach masowego przekazu. Kościół ma prawo emitować w tych środkach nabożeństwa przypadające w niedziele i święta ewangelickie. Uprawnienie obejmuje także nadawanie programów o określonej tematyce, wskazanej w przepisie jako religijno-moralna, społeczna i kulturalna.

Regulacja nie ogranicza się więc do transmisji nabożeństw. Pozwala również na rozpowszechnianie treści programowych związanych z religią, moralnością, życiem społecznym oraz kulturą, o ile mieszczą się one w określonych kategoriach. Przepis wskazuje przy tym publiczne środki masowego przekazu jako przestrzeń realizacji tych uprawnień.

Sam przepis ustanawia prawo Kościoła, ale nie opisuje szczegółowo organizacji emisji, jej częstotliwości, czasu trwania ani wymagań technicznych. Zgodnie z ust. 2 sposób realizacji uprawnień określonych w ust. 1 ma zostać ustalony w porozumieniu między Kościołem a właściwą jednostką publicznej radiofonii i telewizji. Oznacza to, że praktyczne zasady nadawania nie wynikają bezpośrednio z tego przepisu, lecz mają być doprecyzowane przez uzgodnienia między wskazanymi podmiotami. Znaczenie regulacji polega na połączeniu ustawowego uprawnienia do emisji z koniecznością uzgodnienia sposobu jego wykonywania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 509.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 19.Art. 21.