Art. 31. Fundacje kościelne

1. Kościół może zakładać fundacje. Do fundacji tych stosuje się ogólnie obowiązujące przepisy o fundacjach, ze zmianami wynikającymi z przepisów ust. 2-5.

2. Niezależnie od nadzoru państwowego, nadzór nad działalnością fundacji sprawuje Kościół lub jego osoba prawna wskazana w statucie fundacji.

3. W razie stwierdzonych nieprawidłowości w zarządzaniu fundacją, właściwy organ zwraca się do Kościoła wyznaczając termin nie krótszy niż trzy miesiące na spowodowanie usunięcia nieprawidłowości. Po bezskutecznym upływie tego terminu można zastosować środki oznaczone w przepisach o fundacjach.

4. W razie konieczności poddania fundacji zarządowi przymusowemu w myśl przepisów o fundacjach, będzie on wykonywany przez Zarząd Kościoła.

5. Jeżeli statut fundacji nie stanowi inaczej, w razie jej likwidacji, o przeznaczeniu jej majątku znajdującego się w kraju lub za granicą zadecyduje Zarząd Kościoła.

Komentarz do Art. 31.

Przepis określa zasady tworzenia i funkcjonowania fundacji zakładanych przez Kościół. Kościół może je ustanawiać, a podstawą ich działania są ogólnie obowiązujące przepisy o fundacjach, z wyjątkami wskazanymi w ustępach 2-5. Oznacza to, że regulacja zachowuje ogólne zasady dotyczące fundacji, ale przyznaje Kościołowi określone uprawnienia w zakresie nadzoru, zarządu przymusowego i likwidacji.

Nadzór nad działalnością fundacji sprawują dwa podmioty. Oprócz nadzoru państwowego działa nadzór kościelny, wykonywany przez Kościół albo przez jego osobę prawną wskazaną w statucie fundacji. W razie stwierdzenia nieprawidłowości właściwy organ powinien zwrócić się do Kościoła i wyznaczyć termin na ich usunięcie. Termin ten nie może być krótszy niż trzy miesiące. Dopiero bezskuteczny upływ tego terminu pozwala zastosować środki przewidziane w przepisach o fundacjach.

Szczególne znaczenie ma również sposób wykonywania zarządu przymusowego. Jeżeli, zgodnie z przepisami o fundacjach, zachodzi konieczność ustanowienia takiego zarządu, wykonuje go Zarząd Kościoła. Przepis nie wskazuje innych podmiotów uprawnionych do pełnienia tej funkcji.

W razie likwidacji fundacji o przeznaczeniu jej majątku znajdującego się w kraju lub za granicą decyduje Zarząd Kościoła, chyba że statut fundacji stanowi inaczej. Statut może więc odmiennie uregulować tę kwestię. W praktyce przepis zapewnia Kościołowi istotny wpływ na nadzór nad fundacjami, sposób reagowania na nieprawidłowości oraz los ich majątku po likwidacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 2616.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 30.Art. 32.