Art. 34. Odpowiedzialność dyscyplinarna sędziego w stanie spoczynku

1. Sędzia Trybunału w stanie spoczynku odpowiada dyscyplinarnie przed Trybunałem za naruszenie przepisów prawa, uchybienie godności sędziego Trybunału w stanie spoczynku, naruszenie Kodeksu Etycznego Sędziego Trybunału Konstytucyjnego lub inne nieetyczne zachowanie.

2. Do odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziego Trybunału w stanie spoczynku przepisy art. 24 ust. 2, art. 25–28 oraz art. 30 stosuje się odpowiednio, a karami dyscyplinarnymi są:

1) upomnienie;

2) nagana;

3) obniżenie uposażenia sędziego Trybunału w stanie spoczynku w wysokości od 10% do 20% na okres do 2 lat;

4) pozbawienie sędziego Trybunału w stanie spoczynku tego statusu.

Komentarz do Art. 34.

Przepis określa zasady odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziego Trybunału pozostającego w stanie spoczynku. Taka odpowiedzialność jest ponoszona przed Trybunałem i może powstać w razie kilku rodzajów zachowania: naruszenia przepisów prawa, uchybienia godności sędziego Trybunału w stanie spoczynku, naruszenia Kodeksu Etycznego Sędziego Trybunału Konstytucyjnego albo innego nieetycznego zachowania. Zakres przesłanek jest zatem szerszy niż samo naruszenie prawa i obejmuje także zachowania oceniane z punktu widzenia godności urzędu oraz zasad etycznych.

W sprawach odpowiedzialności dyscyplinarnej przepisy art. 24 ust. 2, art. 25-28 oraz art. 30 stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że regulacje wskazane w tym przepisie znajdują zastosowanie również do sędziego w stanie spoczynku, z uwzględnieniem szczególnego charakteru jego statusu. Sam art. 34 nie opisuje jednak szczegółowego przebiegu postępowania, lecz odsyła w tym zakresie do wymienionych przepisów.

Przepis wylicza cztery kary dyscyplinarne, ułożone od łagodniejszej do najsurowszej:

upomnienie,
naganę,
obniżenie uposażenia sędziego Trybunału w stanie spoczynku o 10% do 20% na okres do 2 lat,
pozbawienie statusu sędziego Trybunału w stanie spoczynku.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że status sędziego w stanie spoczynku nie wyłącza odpowiedzialności dyscyplinarnej. W razie stwierdzenia naruszenia możliwe jest zarówno zastosowanie kary o charakterze słownym, jak i ingerencja w pobierane uposażenie albo utrata samego statusu. Przepis wskazuje przy tym maksymalny okres obniżenia uposażenia oraz przedział jego wysokości.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 2073.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

konstytucja

Art. 33.Art. 35.