Art. 28. Niedopuszczalność kasacji od orzeczenia drugiej instancji

Od orzeczenia dyscyplinarnego wydanego w drugiej instancji kasacja nie przysługuje.

Komentarz do Art. 28.

Przepis reguluje możliwość zaskarżenia orzeczenia dyscyplinarnego wydanego w drugiej instancji. Stanowi jednoznacznie, że od takiego orzeczenia kasacja nie przysługuje. Oznacza to, że przepisu nie należy odczytywać jako ogólnego uregulowania wszystkich środków zaskarżenia, lecz jako wyłączenie kasacji wobec konkretnej kategorii rozstrzygnięć, czyli orzeczeń dyscyplinarnych wydanych na poziomie drugiej instancji.

Kluczowe znaczenie mają dwa elementy. Po pierwsze, chodzi wyłącznie o orzeczenie o charakterze dyscyplinarnym. Po drugie, musi to być orzeczenie wydane w drugiej instancji. Dopiero łączne spełnienie tych warunków powoduje zastosowanie wskazanego wyłączenia. Przepis nie odnosi się do orzeczeń wydanych w pierwszej instancji ani nie określa innych sposobów kwestionowania rozstrzygnięcia.

W praktyce regulacja zamyka możliwość wniesienia kasacji od orzeczenia dyscyplinarnego wydanego w drugiej instancji. Ustala więc końcową granicę dopuszczalności tego środka w ramach postępowania dyscyplinarnego, ograniczając ją do etapu wcześniejszego niż rozstrzygnięcie drugoinstancyjne. Sam przepis nie wskazuje jednak, jakie inne czynności lub środki mogą być podejmowane po wydaniu takiego orzeczenia. Jego treść ogranicza się do stwierdzenia, że kasacja od tego rodzaju rozstrzygnięcia nie przysługuje.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 2073.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 27.Art. 29.