Art. 219. Kara wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe

1. Kara wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe polega na odwołaniu z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego i wyznaczeniu na stanowisko służbowe niższe od dotychczas zajmowanego.

2. Przed zatarciem kary wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe funkcjonariusza nie można wyznaczyć na wyższe stanowisko służbowe.

Komentarz do Art. 219.

Przepis określa treść i skutek kary wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe. Kara ta składa się z dwóch powiązanych czynności: odwołania funkcjonariusza z dotychczas zajmowanego stanowiska oraz wyznaczenia go na stanowisko niższe od tego, które zajmował wcześniej. Nie chodzi więc wyłącznie o zmianę nazwy stanowiska, lecz o formalne zakończenie pełnienia dotychczasowej funkcji i wskazanie innego stanowiska o niższym poziomie.

Ustęp 1 wskazuje, że punktem odniesienia przy ocenie obniżenia stanowiska jest stanowisko dotychczas zajmowane przez funkcjonariusza. Przepis nie określa dodatkowych przesłanek zastosowania tej kary ani nie wskazuje, jakie konkretnie stanowisko ma zostać wyznaczone. Z jego treści wynika natomiast, że nowe stanowisko musi być niższe od poprzedniego.

Ustęp 2 wprowadza ograniczenie związane z trwaniem skutków kary. Przed jej zatarciem funkcjonariusza nie można wyznaczyć na wyższe stanowisko służbowe. Oznacza to, że samo późniejsze wskazanie stanowiska po ukaraniu nie pozwala na awans na stanowisko wyższe, dopóki kara pozostaje niezatarta. Przepis wiąże więc możliwość wyznaczenia na wyższe stanowisko z wcześniejszym zatarciem kary, nie opisując jednak zasad ani trybu tego zatarcia. W praktyce regulacja określa zarówno sposób wykonania kary, jak i ograniczenie dotyczące dalszego przebiegu służby funkcjonariusza.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 138.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 218.Art. 220.