Art. 217. Istota kary nagany

Kara nagany polega na wytknięciu ukaranemu niewłaściwego postępowania.

Komentarz do Art. 217.

Przepis określa istotę kary nagany, wskazując, na czym ta kara polega. Jej treścią jest wytknięcie ukaranemu niewłaściwego postępowania. Oznacza to, że kara nagany odnosi się do konkretnego zachowania ocenionego jako niewłaściwe, a jej bezpośrednim elementem jest wyrażenie tej oceny wobec osoby ukaranej.

Regulacja posługuje się dwoma podstawowymi pojęciami: „ukaranego” oraz „niewłaściwego postępowania”. Pierwsze wskazuje osobę, do której kara jest skierowana. Drugie określa zachowanie będące jej przedmiotem. Sam przepis nie rozwija, jakie postępowanie należy uznać za niewłaściwe, ani nie opisuje dodatkowych czynności związanych z zastosowaniem kary. Nie określa również formy, w jakiej następuje wytknięcie, ani innych skutków kary.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na jasnym wyznaczeniu charakteru nagany. Nie jest ona opisana jako pozbawienie określonego prawa, świadczenia lub uprawnienia, lecz jako skierowane do ukaranego wskazanie, że jego postępowanie było niewłaściwe. Przepis przedstawia więc karę nagany przez jej podstawową treść, czyli zakomunikowanie negatywnej oceny danego zachowania osobie, której kara dotyczy. Z samego brzmienia regulacji wynika, że nie chodzi o ogólną ocenę osoby, lecz o wytknięcie jej niewłaściwego postępowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 138.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 216.Art. 218.