Art. 149a. Napoje przysługujące funkcjonariuszom podczas służby

Napoje w naturze, w ilości zaspokajającej potrzeby funkcjonariusza, przysługują w czasie pełnienia służby, w przypadkach i na warunkach określonych w art. 232 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy oraz w przepisach wykonawczych wydanych na jego podstawie.

Komentarz do Art. 149a.

Przepis określa uprawnienie funkcjonariusza do otrzymywania napojów w naturze podczas pełnienia służby. Świadczenie to nie jest opisane jako stała, z góry ustalona liczba napojów. Jego ilość ma odpowiadać potrzebom funkcjonariusza, co wskazuje na powiązanie zakresu świadczenia z rzeczywistą potrzebą występującą w czasie służby.

Uprawnienie nie ma charakteru bezwarunkowego. Napoje przysługują tylko w czasie pełnienia służby, a ich zapewnienie następuje w przypadkach i na warunkach określonych w art. 232 Kodeksu pracy oraz w przepisach wykonawczych wydanych na jego podstawie. Oznacza to, że sam art. 149a ustanawia podstawę świadczenia, ale szczegółowe zasady jego stosowania wynikają z przepisów, do których ten artykuł odsyła.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na połączeniu prawa do napojów z dwoma elementami: faktycznym pełnieniem służby oraz wystąpieniem przypadku i spełnieniem warunków przewidzianych w przepisach wskazanych w odesłaniu. Przepis nie rozstrzyga samodzielnie, w jakich konkretnie sytuacjach napoje są zapewniane ani jak wygląda sposób ich wydawania. Nie wskazuje też zamkniętej normy ilościowej, lecz posługuje się kryterium ilości zaspokajającej potrzeby funkcjonariusza. zakres uprawnienia należy więc odczytywać łącznie z art. 232 Kodeksu pracy i właściwymi przepisami wykonawczymi.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 138.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 149.Art. 150.