Art. 9. Kwalifikacje osób wykonujących zadania

1. Do wykonywania zadań służby medycyny pracy w zakresie przeprowadzania badań wstępnych, okresowych i kontrolnych oraz sprawowania profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami, niezbędnej z uwagi na warunki pracy, uprawnieni są lekarze spełniający dodatkowe wymagania kwalifikacyjne, określone w trybie art. 229 § 8 pkt 4 Kodeksu pracy.

2. Dodatkowe wymagania kwalifikacyjne, o których mowa w ust. 1, obowiązują również lekarzy wykonujących zadania służby medycyny pracy określone w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c.

3. Minister właściwy do spraw zdrowia, w drodze rozporządzenia, ustali specjalizacje lekarskie niezbędne do wykonywania orzecznictwa w zakresie chorób zawodowych, biorąc pod uwagę charakter i specyfikę chorób zawodowych.

4. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia, zadania służby medycyny pracy, których wykonywanie przez osoby niebędące lekarzami wymaga posiadania dodatkowych kwalifikacji, rodzaj i tryb uzyskiwania tych kwalifikacji oraz wzory stosowanych dokumentów, mając na względzie konieczność zapewnienia właściwego poziomu świadczeń oraz biorąc pod uwagę konieczność ochrony danych osobowych osób poddanych badaniu.

Komentarz do Art. 9.

Przepis określa wymagania dotyczące osób wykonujących zadania służby medycyny pracy, ze szczególnym uwzględnieniem lekarzy oraz możliwości określenia kwalifikacji innych osób. Jego zasadniczym celem jest powiązanie wykonywania określonych czynności z dodatkowymi wymaganiami kwalifikacyjnymi.

Lekarze przeprowadzający badania wstępne, okresowe i kontrolne, a także sprawujący nad pracownikami profilaktyczną opiekę zdrowotną niezbędną ze względu na warunki pracy, muszą spełniać wymagania określone w trybie art. 229 § 8 pkt 4 Kodeksu pracy. Te same wymagania dotyczą lekarzy wykonujących zadania służby medycyny pracy wskazane w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c. Oznacza to, że zakres obowiązków lekarza obejmujący także inne zadania tej służby nie wyłącza wymogu posiadania dodatkowych kwalifikacji.

Przepis przewiduje również szczególne rozwiązanie dotyczące orzekania w zakresie chorób zawodowych. Minister właściwy do spraw zdrowia ustala w rozporządzeniu specjalizacje lekarskie niezbędne do wykonywania takiego orzecznictwa, uwzględniając charakter i specyfikę chorób zawodowych.

Odrębnie minister może określić, które zadania służby medycyny pracy mogą być wykonywane przez osoby niebędące lekarzami wyłącznie po uzyskaniu dodatkowych kwalifikacji. W takim rozporządzeniu mogą zostać wskazane także rodzaj i tryb uzyskiwania kwalifikacji oraz wzory dokumentów. Przy ustalaniu tych zasad uwzględnia się właściwy poziom świadczeń i ochronę danych osobowych osób poddanych badaniu. W praktyce przepis wyznacza więc podstawę kwalifikacji zawodowych oraz zakres dalszego uregulowania tych kwestii w rozporządzeniach.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 437.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 8.Art. 10.