Art. 4. Przeliczenie środków na rachunkach bankowych na euro

1. Przeliczeniu na euro podlegają wyrażone w walutach narodowych środki pieniężne zgromadzone na rachunkach bankowych.

2. Przeliczenia, o którym mowa w ust. 1, dokonują banki według stanu na dzień 1 stycznia 2002 r.

3. Od przeliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie pobiera się opłat.

Komentarz do Art. 4.

Przepis określa zasady przeliczenia na euro środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych. Obejmuje środki wyrażone w walutach narodowych, a więc takie, które przed przeliczeniem nie są określone w euro. Zakres regulacji został ograniczony do pieniędzy znajdujących się na rachunkach bankowych, dlatego przepis nie wskazuje innych rodzajów majątku ani innych wartości podlegających przeliczeniu.

Zgodnie z ust. 2 czynność tę wykonują banki. Przeliczenie ma zostać dokonane według stanu rachunków na dzień wskazany w tym ustępie. Oznacza to, że bank powinien uwzględnić środki zgromadzone na rachunku w określonym przez przepis momencie, a nie w dowolnie wybranym czasie. Przepis nie określa w tym miejscu sposobu technicznego przeliczenia ani kursu, według którego ma ono nastąpić, lecz przesądza, kto wykonuje tę czynność i jaki stan środków należy wziąć pod uwagę.

Istotnym elementem regulacji jest nieodpłatność przeliczenia. Ustęp 3 wyraźnie stanowi, że banki nie pobierają opłat za przeliczenie, o którym mowa w ust. 1. Koszt tej czynności nie może więc zostać doliczony posiadaczowi rachunku jako opłata za samo przeliczenie środków na euro. W praktyce przepis wskazuje zatem trzy podstawowe elementy procedury: przedmiot przeliczenia, podmiot zobowiązany do jego wykonania oraz brak opłat za tę czynność.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 640.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

banki

Art. 3.Art. 5.