Art. 101. Finansowanie kształcenia grupowego

1. Starosta, w przypadkach uzasadnionych potrzebami rynku pracy oraz w oparciu o diagnozę zapotrzebowania na zawody, umiejętności lub kwalifikacje na rynku pracy lub zgłoszenie pracodawcy lub przedsiębiorcy, może sfinansować dla grupy bezrobotnych lub poszukujących pracy:

1) szkolenie;

2) potwierdzenie nabycia wiedzy i umiejętności;

3) uzyskanie dokumentu potwierdzającego nabycie wiedzy i umiejętności.

2. W przypadku szkolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, starosta finansuje koszt należny instytucji szkoleniowej dla jednego uczestnika do wysokości 300 % przeciętnego wynagrodzenia.

3. Koszty potwierdzenia nabycia wiedzy i umiejętności, o których mowa w ust. 1 pkt 2, lub uzyskania dokumentu potwierdzającego nabycie wiedzy i umiejętności, o których mowa w ust. 1 pkt 3, starosta finansuje do wysokości przeciętnego wynagrodzenia dla jednej osoby.

Komentarz do Art. 101.

Przepis określa zasady finansowania przez starostę działań służących podnoszeniu lub formalnemu potwierdzaniu kwalifikacji osób bezrobotnych i poszukujących pracy. Wsparcie może dotyczyć grupy takich osób, a jego zastosowanie jest możliwe w przypadkach uzasadnionych potrzebami rynku pracy. Podstawą decyzji może być diagnoza zapotrzebowania na zawody, umiejętności lub kwalifikacje na rynku pracy albo zgłoszenie pracodawcy lub przedsiębiorcy.

Finansowanie może obejmować trzy różne formy: szkolenie, potwierdzenie nabycia wiedzy i umiejętności oraz uzyskanie dokumentu potwierdzającego nabycie wiedzy i umiejętności. Są to odrębne kategorie, dlatego przepis osobno określa limity kosztów dla szkolenia oraz dla dwóch pozostałych form.

W przypadku szkolenia starosta finansuje koszt należny instytucji szkoleniowej za jednego uczestnika, jednak nie wyższy niż 300% przeciętnego wynagrodzenia. Natomiast koszty potwierdzenia nabycia wiedzy i umiejętności oraz uzyskania dokumentu potwierdzającego te umiejętności mogą być sfinansowane do wysokości przeciętnego wynagrodzenia dla jednej osoby. Limity odnoszą się więc do pojedynczego uczestnika lub osoby, mimo że wsparcie jest organizowane dla grupy. Użycie słowa „może” wskazuje, że przepis przyznaje staroście możliwość finansowania, a nie nakłada na niego obowiązku jego udzielenia w każdym przypadku spełnienia opisanych przesłanek.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 620.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 100.Art. 102.