Art. 70. Stawka opłaty mocowej dla odbiorców końcowych

Stawkę opłaty mocowej dla odbiorców końcowych ustala się jako stawkę stosowaną do wolumenu energii elektrycznej pobranej z sieci lub dostarczonej linią bezpośrednią w wybranych godzinach doby, wyrażoną w złotych za kWh energii elektrycznej.

Komentarz do Art. 70.

Przepis określa sposób ujęcia stawki opłaty mocowej dotyczącej odbiorców końcowych. Stawka ta jest powiązana z wolumenem energii elektrycznej, czyli ilością energii pobranej z sieci albo dostarczonej linią bezpośrednią. Uwzględnia się przy tym energię przypadającą na wybrane godziny doby. Oznacza to, że podstawą zastosowania stawki nie jest ogólny, nieokreślony w czasie wolumen energii, lecz wolumen przypisany do wskazanego przedziału godzinowego.

Przepis wskazuje również jednostkę, w jakiej stawka jest wyrażana. Jest nią złoty za kWh energii elektrycznej. Pozwala to odnosić stawkę do konkretnej ilości energii ujętej w rozliczeniu. Regulacja obejmuje dwa sposoby dostarczenia energii, pobór z sieci oraz dostarczenie linią bezpośrednią, dzięki czemu oba te przypadki zostały objęte jednym opisem podstawy stosowania stawki.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na określeniu, że przy ustalaniu opłaty mocowej dla odbiorcy końcowego należy brać pod uwagę zarówno ilość energii, jak i czas jej poboru lub dostarczenia. Sam przepis nie wskazuje, które godziny są „wybranymi godzinami doby”, ani nie podaje konkretnej wysokości stawki. Ustala natomiast jej charakter, jednostkę oraz wolumen energii, do którego stawka ma być stosowana.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 9.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 69.Art. 70a.