Art. 45. Elektroniczna forma umowy mocowej

Umowę mocową zawiera się w formie elektronicznej pod rygorem nieważności.

Komentarz do Art. 45.

Przepis określa wymaganą formę zawarcia umowy mocowej. Umowa taka musi zostać zawarta w formie elektronicznej, a zachowanie tej formy jest warunkiem jej ważności. Nie chodzi więc jedynie o techniczny sposób przekazania dokumentu ani o rozwiązanie fakultatywne. Forma elektroniczna została wskazana jako obowiązkowa, ponieważ przepis wyraźnie łączy z nią rygor nieważności.

Sformułowanie „pod rygorem nieważności” oznacza, że umowa mocowa zawarta z pominięciem wymaganej formy nie wywołuje skutków właściwych dla ważnie zawartej umowy. Samo uzgodnienie treści umowy nie wystarcza, jeżeli nie zostanie dokonane w formie elektronicznej. Wymóg dotyczy momentu zawierania umowy mocowej, ponieważ przepis posługuje się zwrotem „umowę mocową zawiera się”.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na powiązaniu skuteczności umowy z elektronicznym sposobem jej zawarcia. Forma nie jest dodatkiem do umowy, lecz elementem decydującym o jej ważności. Przepis nie określa natomiast dalszych szczegółów technicznych tej formy, takich jak sposób przekazania treści lub sposób potwierdzenia zawarcia. Rozstrzyga jedynie, że umowa mocowa musi być zawarta elektronicznie, a niezachowanie tego wymogu prowadzi do nieważności.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 9.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 44a.Art. 46.