Art. 44a. Obowiązek mocowy w okresie rezygnacji

W trakcie trwania okresu rezygnacji, o którym mowa w art. 24a ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2025 r. poz. 468), w odniesieniu do danej jednostki rynku mocy przyjmuje się, że jej obowiązek mocowy wynosi zero.

Komentarz do Art. 44a.

Przepis określa sposób traktowania obowiązku mocowego w szczególnym okresie, określonym jako „okres rezygnacji”. Okres ten jest wskazany przez odesłanie do art. 24a ust. 3 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. Regulacja dotyczy konkretnej „jednostki rynku mocy”, a więc jej zastosowanie należy odnosić do jednostki, wobec której trwa taki okres.

Kluczowy skutek przepisu polega na tym, że w trakcie trwania okresu rezygnacji obowiązek mocowy danej jednostki przyjmuje się jako równy zero. Sformułowanie „przyjmuje się” wskazuje, że jest to zasada oceny obowiązku na potrzeby tego okresu, niezależnie od tego, jak obowiązek był określany poza nim. Przepis nie ustanawia wartości zero bez ograniczenia czasowego, lecz wiąże ją wyraźnie z czasem trwania okresu rezygnacji.

Znaczenie praktyczne regulacji jest zatem ściśle czasowe i podmiotowe. Obejmuje tylko daną jednostkę rynku mocy oraz tylko okres, w którym trwa jej okres rezygnacji. W tym czasie obowiązek mocowy tej jednostki nie jest uwzględniany w innej wysokości, lecz wynosi zero w rozumieniu przyjętym przez ustawę. Poza zakresem czasowym wskazanym w przepisie nie wynika z niego samodzielne ustalenie wartości obowiązku mocowego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 9.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 44.Art. 45.