Art. 39a. Obowiązek zachowania poufności informacji z postępowania

Strony oraz inne osoby biorące udział w postępowaniu są obowiązane zachować w tajemnicy wszelkie informacje uzyskane w jego trakcie.

Komentarz do Art. 39a.

Przepis ustanawia obowiązek zachowania poufności w toku postępowania. Obejmuje on strony oraz inne osoby biorące udział w postępowaniu, a więc nie tylko osoby formalnie występujące jako strony, lecz także każdego uczestnika, którego udział wiąże się z uzyskaniem informacji w ramach tego postępowania.

Zakres obowiązku został określony szeroko. Tajemnicą należy objąć „wszelkie informacje uzyskane w jego trakcie”. Oznacza to, że przepis nie ogranicza poufności do określonego rodzaju danych, dokumentów ani wypowiedzi. Decydujące znaczenie ma związek informacji z postępowaniem oraz moment jej uzyskania, czyli czas, gdy postępowanie się toczy. Obowiązek dotyczy informacji pozyskanych przez osoby objęte przepisem niezależnie od ich roli w postępowaniu.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że uczestnicy postępowania są zobowiązani traktować uzyskane w nim informacje jako niejawne wobec osób, które nie są objęte tym obowiązkiem. Przepis wyznacza zatem standard postępowania wszystkim uczestnikom, nakazując powstrzymanie się od ujawniania informacji związanych z prowadzonym postępowaniem. Ochrona obejmuje całość informacji uzyskanych w jego trakcie, bez wskazywania dodatkowych wyjątków lub ograniczeń. Z samego przepisu wynika przede wszystkim powszechny, podmiotowo szeroki obowiązek zachowania tajemnicy, który wiąże zarówno strony, jak i pozostałe osoby uczestniczące w postępowaniu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1348.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 39.Art. 40.