Art. 38. Opłata za wszczęcie postępowania i zwolnienie z opłaty

1. W przypadku złożenia wniosku, o którym mowa w art. 36 ust. 1, klient uiszcza opłatę w wysokości 50 zł na rachunek Rzecznika.

2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Rzecznik może zwolnić klienta z obowiązku uiszczania opłaty, o której mowa w ust. 1.

Komentarz do Art. 38.

Przepis określa zasady ponoszenia opłaty przez klienta, który składa wniosek, o którym mowa w art. 36 ust. 1. W takim przypadku klient uiszcza 50 zł na rachunek Rzecznika. Opłata jest więc związana ze złożeniem wskazanego wniosku, a jej wysokość została określona wprost i nie zależy od dodatkowych kryteriów wskazanych w tym przepisie.

Jednocześnie regulacja przewiduje możliwość odstąpienia od pobrania opłaty. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Rzecznik może zwolnić klienta z obowiązku jej uiszczenia. Uprawnienie to ma charakter uznaniowy, ponieważ przepis posługuje się słowem „może”, a nie ustanawia automatycznego zwolnienia po spełnieniu określonych warunków. Konieczne jest przy tym wystąpienie szczególnie uzasadnionego przypadku, jednak przepis nie określa dodatkowych przesłanek ani trybu oceny takiej sytuacji.

W praktyce art. 38 ustanawia zatem zasadę odpłatności w wysokości 50 zł oraz wyjątek w postaci indywidualnego zwolnienia klienta przez Rzecznika. Ustęp 1 wskazuje kwotę i sposób jej uiszczenia, natomiast ustęp 2 wprowadza możliwość zastosowania odstępstwa od tej zasady. Dotyczy to wyłącznie klienta składającego wniosek wskazany w art. 36 ust. 1.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1348.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 37.Art. 39.