Art. 7. Odzyskiwanie dóbr kultury na rzecz Skarbu Państwa

W sprawach, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 2, minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego podejmuje działania mające na celu odzyskanie utraconego dobra kultury, w szczególności w drodze powództwa o wydanie lub ustalenie istnienia prawa własności na rzecz Skarbu Państwa.

Komentarz do Art. 7.

Przepis określa zadanie ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w sprawach wskazanych w art. 3 ust. 2 pkt 2. W takich sprawach minister podejmuje działania mające na celu odzyskanie utraconego dobra kultury. Oznacza to, że przepis wskazuje zarówno właściwy organ, jak i zasadniczy cel jego aktywności, którym jest doprowadzenie do odzyskania dobra.

Jako przykładowe sposoby działania przepis wymienia wystąpienie z powództwem o wydanie albo z powództwem o ustalenie istnienia prawa własności na rzecz Skarbu Państwa. Pierwszy z tych środków jest ukierunkowany na uzyskanie wydania utraconego dobra kultury, natomiast drugi na ustalenie, że prawo własności do tego dobra przysługuje Skarbowi Państwa. Sformułowanie „w szczególności” wskazuje, że wymienione powództwa są najważniejszymi, ale nie jedynymi działaniami, które mogą służyć realizacji celu określonego w przepisie.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na przypisaniu ministrowi wyraźnej roli w odzyskiwaniu utraconych dóbr kultury oraz na wskazaniu podstawowych instrumentów dochodzenia tego celu przed właściwym organem rozstrzygającym sprawę. Przepis nie opisuje natomiast szczegółowego przebiegu tych działań ani nie określa dodatkowych przesłanek wytoczenia poszczególnych powództw. Definiuje przede wszystkim zakres zadania ministra i przykładowe formy jego realizacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 1086.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 6.Art. 8.