Art. 48. Przedawnienie roszczenia nabywcy dobra kultury nabytego w dobrej wierze

1. Roszczenie nabywcy, który działając w dobrej wierze nabył narodowe dobro kultury RP należące do zbiorów publicznych od osoby nieuprawnionej do rozporządzania nim, przysługujące nabywcy wobec tej osoby oraz osób odpowiadających z nią solidarnie, przedawnia się z upływem 10 lat od wydania narodowego dobra kultury RP z powrotem właścicielowi, o którym mowa w art. 2 pkt 6.

2. Roszczenie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje nabywcy w zakresie, w którym nie znajduje ono pokrycia w świadczeniu otrzymanym przez niego w związku z dalszym zbyciem tego dobra osobie trzeciej ani w świadczeniu otrzymanym od właściciela tytułem zwrotu nakładów na to dobro.

Komentarz do Art. 48.

Przepis określa zasady przedawnienia roszczenia nabywcy, który w dobrej wierze kupił narodowe dobro kultury RP należące do zbiorów publicznych od osoby nieuprawnionej do jego zbycia. Chodzi o roszczenie kierowane przeciwko tej osobie oraz przeciwko osobom, które odpowiadają z nią solidarnie. Jego źródłem jest sytuacja, w której dobro kultury zostało następnie wydane z powrotem właścicielowi, o którym mowa w art. 2 pkt 6.

Termin przedawnienia wynosi 10 lat i rozpoczyna się od dnia wydania narodowego dobra kultury RP właścicielowi. Przepis wiąże więc początek biegu terminu nie z chwilą nabycia dobra, jego dalszego zbycia ani ujawnienia nieuprawnionego rozporządzenia, lecz z jego faktycznym zwrotem właścicielowi.

Zakres roszczenia jest ograniczony do tej części, która nie została już pokryta innymi świadczeniami. Nabywca może dochodzić wyłącznie kwoty pozostającej po uwzględnieniu świadczenia otrzymanego w związku z dalszym zbyciem dobra osobie trzeciej oraz świadczenia otrzymanego od właściciela tytułem zwrotu nakładów na to dobro. Oznacza to, że przepis zapobiega podwójnemu uzyskaniu rekompensaty za ten sam uszczerbek. W praktyce wyznacza jednocześnie krąg podmiotów, wobec których roszczenie może być skierowane, dziesięcioletni termin jego przedawnienia oraz sposób ustalenia jego rzeczywistej wysokości.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 1086.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 47.Art. 49.