Art. 34. Ugodowe ustalenie odszkodowania za zwrot dobra

Odszkodowanie, o którym mowa w art. 33 ust. 1, może być ustalone także w drodze ugody między posiadaczem lub dzierżycielem zagranicznego narodowego dobra kultury, o którym mowa w art. 18 ust. 1, a państwem Unii Europejskiej występującym o jego zwrot.

Komentarz do Art. 34.

Przepis reguluje sposób ustalenia odszkodowania należnego w związku ze zwrotem zagranicznego narodowego dobra kultury. Odwołuje się do odszkodowania, o którym mowa w art. 33 ust. 1, oraz do dobra określonego w art. 18 ust. 1. Przewidziano, że odszkodowanie może zostać ustalone nie tylko w inny sposób przewidziany w ustawie, lecz także w drodze ugody.

Ugoda jest porozumieniem zawieranym między posiadaczem lub dzierżycielem zagranicznego narodowego dobra kultury a państwem Unii Europejskiej, które występuje o jego zwrot. Przepis wskazuje więc zarówno krąg podmiotów mogących zawrzeć takie porozumienie, jak i jego przedmiot, którym jest ustalenie odszkodowania. Po jednej stronie występuje osoba posiadająca albo dzierżąca dobro, a po drugiej państwo domagające się jego zwrotu.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na dopuszczeniu polubownego, uzgodnionego przez strony sposobu określenia odszkodowania. Rozwiązanie to pozwala, aby wysokość lub zasady odszkodowania zostały określone w porozumieniu między zainteresowanymi podmiotami, zamiast wynikać wyłącznie z jednostronnego rozstrzygnięcia. Sam przepis nie określa treści ugody ani szczegółowego trybu jej zawarcia. Przesądza natomiast, że ugoda może stanowić podstawę ustalenia odszkodowania w sprawie dotyczącej zwrotu zagranicznego narodowego dobra kultury państwu Unii Europejskiej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 1086.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 33.Art. 35.