Art. 29. Wyłączenie roszczenia po ustaniu bezprawności wywozu

Roszczenie, o którym mowa w art. 26 ust. 1, nie przysługuje, jeżeli w dniu wniesienia pozwu wyprowadzenie zagranicznego narodowego dobra kultury, o którym mowa w art. 18 ust. 1, z terytorium państwa Unii Europejskiej występującego o zwrot nie jest już niezgodne z prawem tego państwa.

Komentarz do Art. 29.

Przepis określa sytuację, w której nie przysługuje roszczenie wskazane w art. 26 ust. 1. Chodzi o roszczenie związane z zagranicznym narodowym dobrem kultury, o którym mowa w art. 18 ust. 1, oraz z jego wyprowadzeniem z terytorium państwa Unii Europejskiej występującego o zwrot.

Decydujące znaczenie ma stan prawny w dniu wniesienia pozwu. Jeżeli w tym dniu wyprowadzenie tego dobra z terytorium danego państwa nie jest już niezgodne z prawem tego państwa, roszczenie nie przysługuje. Przepis wiąże więc możliwość dochodzenia roszczenia nie tylko z samym faktem wcześniejszego wyprowadzenia dobra, lecz także z oceną zgodności tego wyprowadzenia z prawem państwa występującego o zwrot, dokonaną na moment wniesienia pozwu.

Sformułowanie „nie jest już niezgodne z prawem” wskazuje, że znaczenie ma aktualny charakter tej niezgodności, a nie wyłącznie to, czy wyprowadzenie było niezgodne z prawem w przeszłości. Jeśli w dniu wniesienia pozwu taka niezgodność już nie występuje, przepis wyłącza roszczenie. Jeżeli natomiast w tym dniu wyprowadzenie nadal jest niezgodne z prawem państwa występującego o zwrot, art. 29 nie przewiduje wyłączenia roszczenia z tej przyczyny. Praktycznie przepis ustanawia zatem granicę dochodzenia roszczenia, odnosząc ją do prawa właściwego dla państwa występującego o zwrot oraz do konkretnej daty procesowej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 1086.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 28.Art. 30.