Art. 11. Roszczenie o zwrot kosztów odzyskania dobra kultury

1. Skarbowi Państwa przysługuje w stosunku do osoby, która swoim działaniem lub zaniechaniem spowodowała wyprowadzenie dobra kultury z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z naruszeniem prawa, roszczenie o zwrot kosztów poniesionych w celu zwrotu tego dobra kultury, chyba że osoba ta nie ponosi winy. Jeżeli do zwrotu kosztów jest zobowiązanych kilka osób, ich odpowiedzialność jest solidarna.

2. Dla zabezpieczenia roszczeń, o których mowa w ust. 1, Skarbowi Państwa przysługuje po zwrocie dobra kultury wyprowadzonego z naruszeniem prawa z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustawowe prawo zastawu na tym dobrze kultury, o ile stanowi ono własność osoby zobowiązanej do zwrotu kosztów.

3. Roszczenie, o którym mowa w ust. 1, w stosunku do właściciela dobra kultury wyprowadzonego z naruszeniem prawa z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w przypadku orzeczenia o jego przepadku na rzecz Skarbu Państwa wygasa w części, która znajduje pokrycie w wartości rynkowej rzeczy według stanu i cen z chwili wydania orzeczenia o przepadku.

Komentarz do Art. 11.

Przepis reguluje zasady dochodzenia przez Skarb Państwa zwrotu kosztów poniesionych na odzyskanie dobra kultury wyprowadzonego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z naruszeniem prawa. Roszczenie przysługuje wobec osoby, której działanie lub zaniechanie doprowadziło do takiego wyprowadzenia. Obejmuje ono koszty poniesione w celu zwrotu dobra, jednak nie powstaje, jeżeli osoba odpowiedzialna nie ponosi winy.

Jeżeli obowiązek zwrotu kosztów dotyczy kilku osób, odpowiadają one solidarnie. Oznacza to, że Skarb Państwa może dochodzić całej należnej kwoty od każdej z tych osób, a spełnienie świadczenia przez jedną z nich zwalnia pozostałe w odpowiednim zakresie.

Zabezpieczenie roszczenia stanowi ustawowe prawo zastawu na odzyskanym dobru kultury. Powstaje ono po zwrocie dobra i przysługuje Skarbowi Państwa tylko wtedy, gdy dobro jest własnością osoby zobowiązanej do zwrotu kosztów. Zastaw wiąże więc możliwość zabezpieczenia z własnością rzeczy po stronie dłużnika.

Przepis określa także skutek przepadku dobra kultury na rzecz Skarbu Państwa. W takim przypadku roszczenie wobec właściciela wygasa w tej części, w której znajduje pokrycie w wartości rynkowej rzeczy. Wartość tę ustala się według stanu dobra i cen z chwili wydania orzeczenia o przepadku. Rozwiązanie to zapobiega dochodzeniu tej samej należności w zakresie już pokrytym wartością przejętego dobra.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 1086.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 10.Art. 12.