Art. 1. Zakres i zasady restrukturyzacji zobowiązań koncesyjnych

1. Ustawa określa zasady i tryb restrukturyzacji zobowiązań operatorów eksploatujących stacjonarne publiczne sieci telefoniczne z tytułu opłat za udzielenie koncesji na świadczenie strefowych usług telekomunikacyjnych oraz związanych z nimi opłat prolongacyjnych, przez ich:

1) umarzanie, w związku z poniesieniem nakładów inwestycyjnych na infrastrukturę telekomunikacyjną;

2) zamianę na udziały albo akcje lub obligacje.

2. Ustawę stosuje się do zobowiązań określonych w ust. 1, których termin płatności został określony:

1) w decyzji o udzieleniu koncesji, przekształconej na podstawie art. 142 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. poz. 852, z późn. zm.) w zezwolenie telekomunikacyjne, lub

2) w decyzji wydanej przez ministra właściwego do spraw informatyzacji i przypada po dniu wejścia w życie ustawy.

3. Ustawy nie stosuje się do przedsiębiorców znajdujących się w likwidacji lub upadłości.

Komentarz do Art. 1.

Przepis określa zakres przedmiotowy i podmiotowy restrukturyzacji zobowiązań związanych z koncesjami na świadczenie strefowych usług telekomunikacyjnych. Dotyczy operatorów eksploatujących stacjonarne publiczne sieci telefoniczne, a obejmuje zarówno opłaty za udzielenie koncesji, jak i związane z nimi opłaty prolongacyjne.

Restrukturyzacja może odbywać się w dwóch formach:

umorzenia zobowiązań, jeżeli operator poniósł nakłady inwestycyjne na infrastrukturę telekomunikacyjną;
zamiany zobowiązań na udziały albo akcje lub obligacje.

Ustawa obejmuje tylko te zobowiązania, których termin płatności został określony w decyzji o udzieleniu koncesji przekształconej, na podstawie art. 142 ust. 1 pkt 1 ustawy wskazanej w przepisie, w zezwolenie telekomunikacyjne, albo w decyzji wydanej przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, jeżeli termin płatności przypada po dniu wejścia w życie ustawy. Oznacza to, że sam rodzaj zobowiązania nie wystarcza do objęcia go restrukturyzacją, znaczenie ma również sposób i moment określenia jego terminu płatności.

Przepis wyłącza zastosowanie ustawy do przedsiębiorców znajdujących się w likwidacji lub upadłości. W praktyce art. 1 wyznacza więc podmioty, zobowiązania i dopuszczalne sposoby restrukturyzacji, a także wskazuje sytuacje, w których mechanizm ten nie może być zastosowany.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2002 r. poz. 1956.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.