Art. 57. Nakładanie kar pieniężnych

1. Główny Inspektor nakłada, w drodze decyzji, kary pieniężne, o których mowa w art. 54 ust. 1 oraz art. 55 pkt 1 i 4.

2. Kary pieniężne, o których mowa w art. 55 pkt 2 i 3 oraz art. 56, nakłada, w drodze decyzji, właściwy ze względu na miejsce przeprowadzonej kontroli wojewódzki inspektor.

3. Kary pieniężne, o których mowa w art. 54-56, wymierza się z uwzględnieniem stopnia szkodliwości czynu, zakresu naruszenia, dotychczasowej działalności podmiotu dokonującego naruszenia i wielkości korzyści majątkowej, którą podmiot ten uzyskał lub którą mógłby uzyskać w związku z naruszeniem, w przypadku gdy korzyść majątkowa ma zastosowanie.

4. W przypadku niskiego stopnia szkodliwości czynu, niewielkiego zakresu naruszenia i braku stwierdzenia istotnych uchybień w dotychczasowej działalności podmiotu dokonującego naruszenia można odstąpić, w drodze decyzji, od nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 54-56.

5. Termin zapłaty kar pieniężnych, o których mowa w art. 54-56, wynosi 30 dni od dnia, w którym decyzja o nałożeniu kary stała się ostateczna.

6. Środki finansowe pochodzące z kar pieniężnych, o których mowa w art. 54-56, są wnoszone na rachunek bieżący dochodów państwowej jednostki budżetowej obsługującej odpowiednio Głównego Inspektora albo wojewódzkiego inspektora, który wydał decyzję o nałożeniu kary.

Komentarz do Art. 57.

Przepis określa, które organy nakładają kary pieniężne, według jakich kryteriów ustala się ich wysokość oraz w jakim terminie i na jaki rachunek należy je zapłacić. Rozdziela także kompetencje między Głównego Inspektora a wojewódzkiego inspektora właściwego ze względu na miejsce przeprowadzonej kontroli.

Główny Inspektor nakłada kary wskazane w art. 54 ust. 1 oraz art. 55 pkt 1 i 4. Pozostałe kary, dotyczące art. 55 pkt 2 i 3 oraz art. 56, nakłada właściwy miejscowo wojewódzki inspektor. W każdym przypadku kara jest nakładana w drodze decyzji.

Przy wymierzaniu kar z art. 54-56 uwzględnia się cztery elementy: stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu oraz wielkość uzyskanej albo możliwej do uzyskania korzyści majątkowej, jeżeli ma ona zastosowanie. Oznacza to, że wysokość kary powinna uwzględniać zarówno charakter samego naruszenia, jak i okoliczności związane z działalnością podmiotu oraz skutki finansowe naruszenia.

Przepis pozwala również odstąpić od nałożenia kary. Jest to możliwe w drodze decyzji, gdy czyn ma niski stopień szkodliwości, zakres naruszenia jest niewielki, a w dotychczasowej działalności podmiotu nie stwierdzono istotnych uchybień. Rozwiązanie to dotyczy kar określonych w art. 54-56.

Kara powinna zostać zapłacona w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o jej nałożeniu stała się ostateczna. Środki z kar trafiają na rachunek bieżący dochodów państwowej jednostki budżetowej obsługującej organ, który wydał decyzję, odpowiednio Głównego Inspektora albo wojewódzkiego inspektora.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 588.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 56.Art. 58.