Art. 1. Zgoda na ratyfikację konwencji azylowej

Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji Konwencji wyznaczającej państwo odpowiedzialne za rozpatrywanie wniosków o azyl złożonych w jednym z Państw Członkowskich Wspólnot Europejskich, sporządzonej w Dublinie dnia 15 czerwca 1990 r.

Komentarz do Art. 1.

Przepis wyraża zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji konwencji dotyczącej ustalania państwa odpowiedzialnego za rozpatrywanie wniosków o azyl złożonych w jednym z Państw Członkowskich Wspólnot Europejskich. Jego treść ma charakter upoważniający. Oznacza to, że przedmiotem regulacji nie jest bezpośrednie rozstrzygnięcie, które państwo ma rozpatrywać konkretny wniosek o azyl, lecz wyrażenie zgody na związanie państwa wskazaną konwencją w drodze ratyfikacji przez uprawniony organ.

Kluczowe elementy przepisu:

zgoda dotyczy ratyfikacji konwencji, a nie jej zmiany ani wypowiedzenia;
adresatem zgody jest Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej;
zakres tematyczny konwencji obejmuje wskazanie państwa odpowiedzialnego za rozpatrywanie wniosków o azyl;
regulacja odnosi się do wniosków złożonych w jednym z Państw Członkowskich Wspólnot Europejskich.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na stworzeniu podstawy do przeprowadzenia ratyfikacji tej konwencji przez Prezydenta. Sam artykuł nie ustanawia szczegółowych kryteriów ustalania odpowiedzialnego państwa, nie opisuje procedury rozpatrywania wniosku i nie rozstrzyga indywidualnych spraw azylowych. Jego funkcja ogranicza się do wyrażenia zgody na ratyfikację aktu międzynarodowego o określonym przedmiocie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2004 r. poz. 1645.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

azyl

Art. 2.