Art. 36. u.r.m. Zastępstwo ministra

W razie nieobsadzenia stanowiska ministra lub jego czasowej niezdolności do wykonywania obowiązków, ministra zastępuje Prezes Rady Ministrów lub inny wskazany przez Prezesa Rady Ministrów członek Rady Ministrów.

Komentarz do Art. 36. urm

Przepis określa sposób zapewnienia zastępstwa ministra w dwóch sytuacjach: gdy stanowisko ministra nie jest obsadzone albo gdy minister czasowo nie może wykonywać swoich obowiązków. Nie chodzi więc o trwałe zakończenie pełnienia funkcji, lecz o rozwiązanie na czas występowania jednej z okoliczności wskazanych w przepisie.

Zastępstwo może objąć sam Prezes Rady Ministrów. Drugą możliwością jest powierzenie zastępstwa innemu członkowi Rady Ministrów, jednak osoba ta musi zostać wskazana przez Prezesa Rady Ministrów. Przepis nie wymaga, aby był to członek Rady Ministrów o określonym rodzaju kompetencji ani aby wskazanie następowało w określonej formie. Z jego treści wynika natomiast, że decyzja o wyborze zastępującego należy do Prezesa Rady Ministrów.

Istotne jest także rozróżnienie przyczyn uruchomienia tego mechanizmu. Nieobsadzenie stanowiska oznacza brak osoby pełniącej funkcję ministra, natomiast czasowa niezdolność do wykonywania obowiązków zakłada, że minister nadal zajmuje stanowisko, ale przejściowo nie może realizować związanych z nim zadań. W obu przypadkach przepis przewiduje zastępstwo, a nie zmianę zasad obsadzania stanowiska.

Praktyczne znaczenie regulacji polega na wskazaniu, kto może przejąć wykonywanie obowiązków ministra, gdy minister nie działa albo stanowisko pozostaje wolne. Pozwala to zachować możliwość wykonywania zadań przypisanych do tego stanowiska bez konieczności pozostawiania ich bez osoby zastępującej. Zakres przepisu ogranicza się do określenia przesłanek zastępstwa oraz osoby, która może je wykonywać.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 780.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 35. urm Art. 37. urm