Art. 22². Trwała niezdolność do wykonywania zawodu

Brzmienie obowiązuje od 18 czerwca 2026 r. Zmieniono: art. 22². Podstawa: Ustawa z dnia 15 maja 2026 r. o zmianie ustawy o radcach prawnych – Dz.U. 2026 poz. 731.

1. Rada okręgowej izby radców prawnych na podstawie orzeczenia lekarskiego i po przeprowadzeniu szczegółowego postępowania wyjaśniającego może – na wniosek Prezesa Krajowej Rady Radców Prawnych lub dziekana rady okręgowej izby radców prawnych – podjąć uchwałę o niezdolności radcy prawnego do wykonywania zawodu.

2. Uchwała zapada po wysłuchaniu radcy prawnego lub jego pełnomocnika ustanowionego spośród radców prawnych. Rada okręgowej izby radców prawnych wyznacza pełnomocnika z urzędu, jeżeli radca prawny go nie ustanowi.

3. Rada okręgowej izby radców prawnych może żądać od radcy prawnego poddania się niezbędnym badaniom lekarskim i okazania ich wyników.

4. W razie wszczęcia postępowania, o którym mowa w ust. 1, lub jeżeli radca prawny odmawia poddania się badaniom lekarskim, o których mowa w ust. 3, uporczywie się na te badania nie stawia lub odmawia okazania ich wyników, rada okręgowej izby radców prawnych może tymczasowo zawiesić radcę prawnego w wykonywaniu czynności zawodowych. To samo uprawnienie przysługuje radzie okręgowej izby radców prawnych, gdy przeciwko radcy prawnemu zostało wszczęte postępowanie o ubezwłasnowolnienie.

5. Jeżeli przemawia za tym ważny interes publiczny, uchwale stwierdzającej niezdolność radcy prawnego do wykonywania zawodu, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

6. W każdym czasie radca prawny, wobec którego podjęto uchwałę na podstawie ust. 1, w przypadku zmiany okoliczności lub ustania podstawy powodującej niezdolność do wykonywania zawodu, może zwrócić się do rady okręgowej izby radców prawnych o uchylenie lub zmianę tej uchwały.

Komentarz do Art. 22².

Przepis określa tryb stwierdzania niezdolności radcy prawnego do wykonywania zawodu oraz środki stosowane na czas prowadzenia postępowania. Decyzję w tej sprawie podejmuje rada okręgowej izby radców prawnych w formie uchwały. Musi się ona opierać na orzeczeniu lekarskim i być poprzedzona szczegółowym postępowaniem wyjaśniającym, a postępowanie może zostać podjęte na wniosek Prezesa Krajowej Rady Radców Prawnych albo dziekana rady okręgowej izby radców prawnych.

Przed podjęciem uchwały radca prawny powinien zostać wysłuchany. Może działać przez pełnomocnika ustanowionego spośród radców prawnych, a jeżeli sam go nie ustanowi, rada wyznacza pełnomocnika z urzędu. Rada może również żądać poddania się niezbędnym badaniom lekarskim oraz przedstawienia ich wyników.

Tymczasowe zawieszenie w wykonywaniu czynności zawodowych jest możliwe w razie wszczęcia postępowania dotyczącego niezdolności do wykonywania zawodu. Może nastąpić także wtedy, gdy radca prawny odmawia badań, uporczywie nie stawia się na nie lub nie przedstawia ich wyników. Takie uprawnienie istnieje również w razie wszczęcia wobec radcy prawnego postępowania o ubezwłasnowolnienie.

Jeżeli przemawia za tym ważny interes publiczny, uchwale stwierdzającej niezdolność można nadać rygor natychmiastowej wykonalności. Przepis przewiduje także możliwość późniejszej zmiany rozstrzygnięcia. W każdym czasie radca prawny może zwrócić się o uchylenie albo zmianę uchwały, jeżeli zmieniły się okoliczności lub ustała podstawa niezdolności do wykonywania zawodu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 499.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 22¹.Art. 22³.