Art. 22. Odmowa pomocy prawnej

1. Radca prawny może odmówić udzielenia pomocy prawnej tylko z ważnych powodów.

2. Radca prawny, wypowiadając pełnomocnictwo, umowę zlecenia lub umowę o pracę, obowiązany jest wykonać wszystkie niezbędne czynności, aby okoliczność ta nie miała negatywnego wpływu na dalszy tok prowadzonych przez niego spraw.

Komentarz do Art. 22.

Radca prawny może odmówić udzielenia pomocy prawnej wyłącznie z ważnych powodów. Oznacza to, że sama decyzja o odmowie nie jest wystarczająca. Powód odmowy musi mieć istotne znaczenie, choć przepis nie wskazuje, jakie konkretnie sytuacje należy uznać za ważne. Z treści przepisu wynika przede wszystkim ograniczenie swobody radcy prawnego: odmowa pomocy prawnej nie może być całkowicie dowolna. Przepis nakłada także obowiązki na radcę prawnego, który kończy podstawę prowadzenia sprawy. Dotyczy to wypowiedzenia pełnomocnictwa, umowy zlecenia albo umowy o pracę. W takiej sytuacji radca prawny musi wykonać wszystkie czynności niezbędne do tego, aby jego decyzja nie wpłynęła negatywnie na dalszy tok prowadzonych spraw. Obowiązek ten odnosi się więc nie tylko do samego złożenia wypowiedzenia, lecz także do działań podejmowanych po tej decyzji. Ich celem jest ochrona dalszego przebiegu sprawy przed negatywnymi skutkami zakończenia współpracy lub umocowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 499.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 21.Art. 22¹.