Art. 9. Skutki decyzji lokalizacyjnej

1. Ostateczna decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej stanowi podstawę do dokonywania wpisów w księdze wieczystej i w ewidencji gruntów i budynków.

2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, wiąże właściwe organy przy sporządzaniu planu ogólnego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Wojewoda przekazuje niezwłocznie wydane decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej właściwym wójtom (burmistrzom, prezydentom miasta).

3. Z dniem, gdy decyzja, o której mowa w ust. 1, stanie się ostateczna, właściwe organy umarzają postępowanie prowadzone w odniesieniu do nieruchomości, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, w sprawie wydania decyzji:

1) o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu;

2) o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego;

3) o której mowa w art. 21 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 321);

4) o której mowa w art. 11a ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 311);

5) o której mowa w art. 9q ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym;

6) o której mowa w art. 3 ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego (Dz. U. z 2023 r. poz. 979 i 2029);

7) o której mowa w art. 49 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 604, 834 i 1222);

8) o pozwoleniu na budowę.

3a. Z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej stała się ostateczna, w odniesieniu do polskich obszarów morskich objętych tą decyzją, właściwe organy umarzają prowadzone postępowania o wydanie:

1) pozwolenia na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich;

2) pozwolenia ustalającego lokalizację i warunki utrzymywania kabli lub rurociągów na obszarach morskich wód wewnętrznych i morza terytorialnego;

3) decyzji uzgadniającej lokalizację oraz sposoby utrzymywania kabli lub rurociągów w wyłącznej strefie ekonomicznej;

4) pozwolenia na prowadzenie badań naukowych.

4. Właściwe organy odmawiają wydania decyzji, o których mowa w ust. 3 i 3a, w przypadku złożenia wniosku o ich wydanie po dniu, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej stała się ostateczna.

4a. Z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej stała się ostateczna, w odniesieniu do polskich obszarów morskich objętych tą decyzją, właściwy organ może, na wniosek podmiotu, który uzyskał tę decyzję, cofnąć albo zmienić wydane pozwolenie, o którym mowa w ust. 3a pkt 4, jeżeli inwestor wykaże, że prowadzenie badań naukowych objętych tym pozwoleniem w sposób znaczący utrudnia realizację inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej.

5. Przepisów ust. 3-4a nie stosuje się w odniesieniu do inwestycji realizowanych przez inwestora w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej oraz innych inwestycji, jeżeli mogą być realizowane łącznie z inwestycją w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej.

Komentarz do Art. 9.

Przepis określa skutki, jakie wywołuje ostateczna decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej. Taka decyzja stanowi podstawę wpisów w księdze wieczystej oraz w ewidencji gruntów i budynków. Wiąże także właściwe organy przy sporządzaniu planu ogólnego gminy i miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Wojewoda ma obowiązek niezwłocznie przekazać wydaną decyzję właściwym wójtom, burmistrzom lub prezydentom miast.

Najważniejszym skutkiem ostateczności decyzji jest uporządkowanie innych postępowań dotyczących tych samych nieruchomości. Z tym dniem właściwe organy umarzają postępowania dotyczące między innymi warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, lokalizacji inwestycji celu publicznego, określonych decyzji związanych z autostradami, drogami publicznymi, transportem kolejowym, lotniskami, sieciami telekomunikacyjnymi oraz pozwolenia na budowę. Dotyczy to nieruchomości, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1.

Podobne skutki przewidziano dla polskich obszarów morskich objętych decyzją. Umarzane są tam postępowania dotyczące pozwoleń i decyzji związanych ze sztucznymi wyspami, konstrukcjami i urządzeniami, kablami i rurociągami oraz prowadzeniem badań naukowych. Po ostateczności decyzji nie wydaje się decyzji objętych ust. 3 i 3a, jeżeli wniosek złożono później.

Na wniosek podmiotu, który uzyskał decyzję lokalizacyjną, właściwy organ może cofnąć albo zmienić pozwolenie na prowadzenie badań naukowych, ale tylko wtedy, gdy inwestor wykaże, że badania znacząco utrudniają realizację inwestycji. Przepisów o umarzaniu, odmowie wydania oraz zmianie lub cofnięciu pozwolenia nie stosuje się do inwestycji realizowanych przez inwestora ani do innych inwestycji, które mogą być realizowane łącznie z inwestycją jądrową.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1410.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 8.Art. 10.