Art. 2. Nieodpłatne przekazanie nieruchomości

1. Rada Ministrów może w terminie do dnia 31 grudnia 1973 r. przekazać nieodpłatnie osobom prawnym Kościoła Rzymskokatolickiego oraz innych kościołów i związków wyznaniowych na własność nieruchomości państwowe lub ich części położone na obszarze Ziem Zachodnich i Północnych, nie odpowiadające warunkom określonym w art. 1 ust. 1, jeżeli są niezbędne do wykonywania celów religijnych.

2. Rada Ministrów może zwolnić osoby prawne wymienione w ust. 1 od podatków i opłat związanych z przejściem własności oraz od opłat za wpis prawa własności w księdze wieczystej.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa szczególny tryb przekazywania własności niektórych nieruchomości państwowych osobom prawnym Kościoła Rzymskokatolickiego oraz innych kościołów i związków wyznaniowych. Rozwiązanie dotyczy nieruchomości lub ich części położonych na obszarze Ziem Zachodnich i Północnych, które nie spełniają warunków określonych w art. 1 ust. 1. Przekazanie może nastąpić wyłącznie wtedy, gdy dana nieruchomość jest niezbędna do wykonywania celów religijnych.

Decyzję w tej sprawie podejmuje Rada Ministrów, a przepis przyznaje jej kompetencję o charakterze uznaniowym, posługując się określeniem „może”. Oznacza to, że samo spełnienie wskazanych przesłanek nie powoduje automatycznego przejścia własności. Przekazanie ma być nieodpłatne, a więc nie wiąże się z obowiązkiem zapłaty za nieruchomość przez kościelną osobę prawną.

Znaczenie uzupełniające ma ust. 2. Rada Ministrów może zwolnić podmioty wymienione w ust. 1 z podatków i opłat związanych z przejściem własności, a także z opłat za wpis prawa własności w księdze wieczystej. Przepis obejmuje więc zarówno samą możliwość nieodpłatnego przeniesienia własności, jak i związane z tym obciążenia publicznoprawne oraz koszty wpisu w księdze wieczystej. Mechanizm ten ma ułatwiać uregulowanie statusu nieruchomości wykorzystywanych do celów religijnych, mimo że nie podlegają one zasadom wskazanym w art. 1 ust. 1.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1971 r. poz. 156.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.