Art. 5. Objęcie nieruchomości i zasady ich zarządzania

1. Minister Rolnictwa i Reform Rolnych obejmie niezwłocznie nieruchomości ziemskie, podlegające przejęciu na własność Państwa z tym, że objęcie nadwyżek obszaru gospodarstw rolnych proboszczów (art. 4 ust. 3) nastąpi dopiero po wydaniu orzeczenia o określeniu nadwyżki w trybie art. 4 ust. 5

2. Rada Ministrów określi zasady zarządzania przejętymi nieruchomościami.

Komentarz do Art. 5.

Przepis określa sposób i kolejność przejmowania nieruchomości ziemskich, które podlegają przejęciu na własność Państwa, a także wskazuje organ odpowiedzialny za zarządzanie już przejętym majątkiem. Zgodnie z ust. 1 Minister Rolnictwa i Reform Rolnych ma objąć te nieruchomości niezwłocznie. Oznacza to, że przepis zakłada szybkie podjęcie czynności związanych z przejęciem, bez ustanawiania w tym miejscu dodatkowego terminu.

Wyjątek dotyczy nadwyżek obszaru gospodarstw rolnych proboszczów, o których mowa w art. 4 ust. 3. Ich objęcie nie następuje od razu. Jest uzależnione od wcześniejszego wydania orzeczenia o określeniu nadwyżki, w trybie wskazanym w art. 4 ust. 5. Przepis rozdziela więc samo przejęcie nieruchomości podlegających ustawie od przejęcia tej części gospodarstwa, której obszar został uznany za nadwyżkę. W odniesieniu do tej drugiej sytuacji konieczne jest wcześniejsze rozstrzygnięcie określające zakres nadwyżki.

Ust. 2 powierza Radzie Ministrów określenie zasad zarządzania nieruchomościami przejętymi. Obejmuje to majątek już objęty przez właściwy organ, a nie dopiero planowany do przejęcia. W praktyce art. 5 ustanawia zatem dwa podstawowe elementy: niezwłoczne objęcie nieruchomości podlegających przejęciu oraz szczególną procedurę dla nadwyżek w gospodarstwach proboszczów, a także przewiduje odrębne uregulowanie zasad dalszego zarządzania przejętymi nieruchomościami.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1950 r. poz. 87.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 4.Art. 6.