Art. 92. Nieuwzględnianie sobót i dni wolnych w biegu terminów

Do biegu terminów, o których mowa w art. 86 ust. 4 i 5, art. 87 ust. 2 oraz art. 89 ust. 3, nie wlicza się sobót i dni ustawowo wolnych od pracy.

Komentarz do Art. 92.

Przepis określa sposób obliczania terminów wskazanych w art. 86 ust. 4 i 5, art. 87 ust. 2 oraz art. 89 ust. 3. Jego podstawowa reguła polega na tym, że przy ustalaniu biegu tych terminów nie uwzględnia się sobót ani dni ustawowo wolnych od pracy.

Oznacza to, że termin biegnący na podstawie wymienionych przepisów jest liczony wyłącznie z pominięciem tych dni. Sobota i dzień ustawowo wolny od pracy nie powiększają liczby dni uwzględnianych przy obliczaniu terminu. Reguła ma zastosowanie tylko do terminów wyraźnie wskazanych w art. 86 ust. 4 i 5, art. 87 ust. 2 oraz art. 89 ust. 3. Nie dotyczy więc, na podstawie tego przepisu, innych terminów niewymienionych w jego treści.

Znaczenie praktyczne regulacji sprowadza się do ujednolicenia sposobu liczenia tych terminów. Przy ich obliczaniu należy ustalić, które przypadające w tym okresie dni są sobotami lub dniami ustawowo wolnymi od pracy, a następnie pominąć je w rachubie. Przepis nie zmienia treści samych obowiązków ani nie określa długości terminów, do których się odnosi. Wprowadza wyłącznie zasadę, że wskazane dni nie są wliczane do ich biegu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 723.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 91.Art. 93.