Art. 2. Zakres stosowania ustawy do umów nabycia produktów

Ustawę stosuje się do umów nabycia produktów rolnych lub spożywczych, zawieranych między nabywcami tych produktów a ich dostawcami, zwanych dalej „umowami”.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa zakres zastosowania ustawy. Obejmuje ona umowy nabycia produktów rolnych lub spożywczych, a więc porozumienia, których przedmiotem jest nabycie produktu należącego do jednej z tych kategorii. Nie chodzi przy tym o każdą umowę dotyczącą takich produktów, lecz o umowę, w której występują strony wskazane w przepisie: nabywca produktu oraz jego dostawca.

Dla zastosowania ustawy konieczne jest więc łączne wystąpienie dwóch podstawowych elementów. Po pierwsze, umowa musi dotyczyć nabycia produktu rolnego lub spożywczego. Po drugie, musi być zawarta między nabywcą tego produktu a jego dostawcą. Przepis nie rozwija znaczenia tych określeń ani nie wskazuje dodatkowych warunków dotyczących samej umowy.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na wyznaczeniu kręgu umów, do których odnoszą się dalsze przepisy ustawy. Ocena, czy dana umowa mieści się w jej zakresie, wymaga zatem ustalenia, czego dotyczy umowa oraz jakie role pełnią jej strony. Jeżeli umowa jest umową nabycia produktu rolnego lub spożywczego i została zawarta między nabywcą a dostawcą, ustawa kwalifikuje ją jako „umowę” w rozumieniu tego aktu. To określenie ma charakter porządkujący i pozwala posługiwać się skróconą nazwą w dalszej części ustawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2021 r. poz. 2262.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.